Σε όλες τις παρεμβάσεις του ο Τουφάν Έρχιουρμαν βάζει στην εξίσωση την Τουρκία. Ακόμα και για το θέμα των βρετανικών βάσεων. Αλλά, εμείς οι έξυπνοι επιμένουμε να μιλάμε για κυπριακή λύση ως να μην υπάρχει η Τουρκία στο πρόβλημα, και θα λύσουμε το Κυπριακό με τους Τουρκοκύπριους, που τώρα έχουν διαλλακτικό ηγέτη και μπορούμε να συνεννοηθούμε.
Μισό αιώνα πολιτεύονται τα σαΐνια μας με αυτή τη λογική -όχι μόνο οι πολιτικοί, αλλά και δημοσιογράφοι και οργανώσεις νεοκυπρίων κι εθνομηδενιστών και δημόσια πρόσωπα γενικά. Κάνουν πως δεν βλέπουν την Τουρκία. Ακόμα και τώρα που ο ίδιος ο Ερχιουρμάν τους τη δείχνει με κάθε ευκαιρία.
Για τις «στρατιωτικές συμμαχίες και συμφωνίες που συνάπτει η Κυπριακή Δημοκρατία» και οι οποίες αποδείχτηκαν σωτήριες με την υφιστάμενη κρίση, που έφεραν την προστασία των φρεγάτων, έλεγε πρόσφατα ότι «αποτελούν μια εντελώς μη ρεαλιστική προσπάθεια δημιουργίας στρατιωτικού αντίβαρου έναντι της Τουρκίας» (16/3/26).
Για το έργο Great Sea Interconnector (GSI), το οποίο προβλέπει τη δημιουργία υποθαλάσσιου καλωδίου ηλεκτρικής διασύνδεσης μεταξύ Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση, κατηγορούσε την ΕΕ ότι «περιπλέκει περαιτέρω την κατάσταση» και δεν συμβάλλει στη λύση του Κυπριακού, διότι «η πιο ορθή πολιτικά και οικονομικά λύση θα ήταν μια ηλεκτρική διασύνδεση που θα συνδέει την Κύπρο με την Τουρκία και την Ελλάδα» (11/3/26).
Αυτά ως παραδείγματα, υπάρχουν και πολλά άλλα. Τώρα, λοιπόν, με το θέμα των βάσεων, που δημιουργήθηκε λόγω ζητημάτων ασφάλειας της Κύπρου, όλης της Κύπρου, δεν είπε αν έχει άποψη να μείνουν ή να φύγουν ή να αλλάξει το καθεστώς τους, όπως υποστηρίζει ο Νίκος Χριστοδουλίδης, αλλά θέτει θέμα για τη συμμετοχή της Τουρκίας (και των Τουρκοκυπρίων ως εξαρτώμενα) σε οποιαδήποτε απόφαση.
«Από νομικής άποψης», λέει, «το καθεστώς των Βρετανικών Βάσεων δεν μπορεί να συζητηθεί με τρόπο που αποκλείει την Τουρκία και τους Τουρκοκύπριους. Η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είναι συμβαλλόμενα μέρη στις υφιστάμενες συμφωνίες» και «οποιαδήποτε συμφωνία σχετικά με τις εξουσίες θα πρέπει να συζητηθεί με τα εμπλεκόμενα μέρη».
Από νομικής, πολιτικής και οποιασδήποτε άλλης απόψεως, η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι δεν έχουν λόγο στην Κυπριακή Δημοκρατία με δική τους βούληση. Έχουν καταστρατηγήσει όλες τις υφιστάμενες συμφωνίες και δεν είναι πλέον υφιστάμενες. Με απόφαση των Ηνωμένων Εθνών τη διαχείριση του νόμιμου κράτους την έχουν οι Ελληνοκύπριοι μόνο. Αυτό το γεγονός ισχύει από το 1964.
Από το 1974 ισχύει ακόμα ένα γεγονός. Ότι η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι παραβίασαν τις συνθήκες Εγκαθίδρυσης και Εγγυήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και είναι παράνομοι, έξω από κάθε πλαίσιο διεθνούς δικαίου.
Από το 1983 ισχύει κι άλλο γεγονός. Ότι η Τουρκία και οι Τουρκοκύπριοι είναι ακόμα πιο παράνομοι. Παραβιάζουν αποφάσεις των Ηνωμένων Εθνών με την αποσχιστική ανακήρυξη του ψευδοκράτους και αρνούμενοι να την ανακαλέσουν.
Όπως παρανομούν και με πολλά άλλα στο κατεχόμενο έδαφος. Τον εποικισμό της Αμμοχώστου αντί την επιστροφή στους νόμιμους κατοίκους της, τον σφετερισμό περιουσιών Ελληνοκυπρίων, την καταστροφή μνημείων παγκόσμιας πολιτιστικής και θρησκευτικής κληρονομιάς. Και κυρίως συνεχίζοντας το απεχθές διεθνές έγκλημα πολέμου, τον εποικισμό κατεχόμενων εδαφών.
Μπροστά σε αυτά και πολλά άλλα, το θράσος του Έρχιουρμαν να παριστάνει τον θιγμένο διότι ο νόμιμος Πρόεδρος του κράτους κάλεσε συμμάχους της Κύπρου να την προστατεύσουν από πυραύλους ή επειδή ζήτησε διάλογο για το καθεστώς των βάσεων χωρίς να ρωτήσει τον ίδιο και την Τουρκία, είναι μια εξωφρενική συμπεριφορά.
Ευτυχώς βρέθηκε ένας Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας να δώσει τουλάχιστον μια απάντηση, έστω και για την τιμή των όπλων. Ότι «οι Τουρκοκύπριοι συμπατριώτες μας μπορούν να έχουν λόγο στη διαπραγμάτευση των Βάσεων αφού επιστρέψουν στην Κυπριακή Δημοκρατία». Κι ότι «η Τουρκία, μπορεί να έχει λόγο αφού αναγνωρίσει πρώτα την Κυπριακή Δημοκρατία». Η Τουρκία δεν μπορεί να έχει λόγο ούτε αν αναγνωρίσει την Κυπριακή Δημοκρατία, αλλά έστω, ας το πει έτσι να βγάλει το άχτι του, αφού τη βάζει στο παιχνίδι ο Έρχιουρμαν.
Θύμωσαν με αυτό και διάφοροι τζιτζιφιόγκοι στην ε/κ πλευρά της ιστορίας κι έγραφαν τις φαντασιοπληξίες τους, όπως κάνουν πάντα όταν κλονίζεται το αφήγημα της γονυκλισίας. Αλλά, που να πάρει, όταν βλέπουμε να μην υπάρχει καμιά ελπίδα συνεννόησης, τουλάχιστον ας κρατήσουμε μια σταλιά αξιοπρέπειας. Δεν κουράστηκαν να εκλιπαρούν και να αθωώνουν τους Τούρκους χωρίς αποτέλεσμα;
Erhiurman, Dignity and an Outrageous Demand
Tufan Erhiurman consistently incorporates Turkey into the equation in all his interventions, even regarding British bases. The author of the article points out that the Greek Cypriot side insists on talking about a Cypriot solution, ignoring Turkey's role in the problem, and tries to solve it with the Turkish Cypriots, while Turkey is a key factor. Erhiurman criticizes the military alliances and agreements of the Republic of Cyprus, considering them unrealistic in confronting Turkey. He also criticizes the Great Sea Interconnector (GSI) project, arguing that an electrical interconnection with Turkey would be more politically and economically correct. Regarding the British bases, Erhiurman raises the issue of Turkey and the Turkish Cypriots' participation in any decision, arguing that they are parties to existing agreements. The author of the article counters that Turkey and the Turkish Cypriots have no right to a say in the Republic of Cyprus, as they have violated the agreements and are illegal. The article concludes by emphasizing that Turkey and the Turkish Cypriots have been violating the Establishment and Guarantee Treaties of the Republic of Cyprus since 1964 and are illegal, while since 1974 and 1983 their violations are even more serious, with the declaration of the pseudo-state and the colonization of Famagusta.
