After the Handshake… Count His Fingers

Η τουρκική τακτική είναι γνωστή και επαναλαμβανόμενη: Θέτει στην ατζέντα τις παράνομες και παράλογες διεκδικήσεις της και πιέζει διά της ισχύος την ελληνική πλευρά για να παραιτηθεί από τα νόμιμα δικαιώματά της.
Οι αυριανές συνομιλίες Μητσοτάκη – Έρντογαν στην Άγκυρα, πραγματοποιούνται σε ένα νέο διεθνές περιβάλλον. Και σε σχέση με τα ανοικτά μέτωπα, πόλεμοι, συγκρούσεις, αποσταθεροποίηση, αλλά και αναφορικά, πρωτίστως, με το γεγονός ότι ο κόσμος σύρεται από το τραμπικό δόγμα επιβολής.
Είναι κακό να κουβεντιάζουν Ελλάδα και Τουρκία; Καθόλου. Αν είναι να συζητούν στη βάση του διεθνούς δικαίου, ουδέν πρόβλημα. Αν κουβεντιάζοντας, ωστόσο, η κατοχική πλευρά επιδιώκει μόνο να θέτει και προωθεί τις επεκτατικές επιδιώξεις της και μέσω των συναντήσεων να επιβάλλει στην ατζέντα τις πολιτικές της, τότε είναι πρόβλημα. Με τις συναντήσεις, που δεν είναι συχνές, η Άγκυρα υπονομεύει με παράλληλες κινήσεις (παραβιάσεις κ.λπ.) τις όποιες συζητήσεις. Τον όποιον διάλογο για συνεννόηση. Και αυτό είναι στοχευμένο. Και η τακτική αυτή ακολουθείται, προτάσσεται, αναβαθμίζεται, επικαιροποιείται, καθώς δεν αντιμετωπίζεται επαρκώς από την ελληνική πλευρά.
Η Τουρκία, άτσαλα αλλά πάντα σταθερά, επιχειρεί να ορίσει το πλαίσιο ενός διαλόγου. Όχι τυχαία, ενόψει της συνάντησης αυτής, προκάλεσε «τρικυμία» στα μέχρι πρόσφατα «ήρεμα νερά». Γιατί το πράττει τούτο; Η Άγκυρα θεωρεί πως το μορατόριουμ, τα «ήρεμα νερά», αποτελούν εργαλεία πρόσκαιρης διαχείρισης, μεμονωμένες κινήσεις, που εξυπηρετούν τους σχεδιασμούς της στη συγκεκριμένη στιγμή. Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Νίκο Μελέτη, η Τουρκία έχει επανειλημμένα δείξει ότι ερμηνεύει διαφορετικά αυτή την πολιτική των «ήρεμων νερών», θεωρώντας ότι θα πρέπει να είναι το αντάλλαγμα για την παραίτηση της Ελλάδος από την άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων της με τα οποία δεν συμφωνεί η Τουρκία.
Ο δημοσιογράφος Μιχάλης Ψύλλος, από την πλευρά του, υπενθυμίζει ότι η Τουρκία, χρόνια τώρα, στήνει μεθοδικά έναν ιστό, που προσπαθεί να εγκλωβίσει και να φινλαδοποιήσει την Ελλάδα. «Να μας αναγκάζει δηλαδή να λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη το πώς θα αντιδράσει η Άγκυρα, πριν ασκήσουμε τα κυριαρχικά μας δικαιώματα στο Αιγαίο».
Η Άγκυρα καλωσορίζει τον κ. Μητσοτάκη για συνομιλίες, με την έκδοση NAVTEX επ’ αόριστον. Χωρίς ημερομηνία λήξης και με σαφείς διακηρυκτικές θέσεις, για το πώς αντιμετωπίζει την Ελλάδα και την Κύπρο. Και τον υποδέχεται με τις ανακοινώσεις του υπουργείου Άμυνας (όχι της προεδρίας, όχι του υπουργείου Εξωτερικών, της Άμυνας), με τις οποίες υπενθυμίζουν ότι ο τουρκικός στρατός παραμένει αποφασισμένος να προστατεύσει τα συμφέροντα της χώρας σύμφωνα με το δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Μια έννοια που ορίζει, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, «τις περιοχές θαλάσσιας δικαιοδοσίας της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης».
Δεν γνωρίζουμε κατά πόσο θα επαναλάβουν παλαιότερες παρενοχλήσεις αεροσκαφών, στα οποία επέβαιναν Έλληνες αξιωματούχοι και να στείλουν και αύριο μαχητικά για να… συνοδεύουν τον κ. Μητσοτάκη! Μπορούν και να το κάνουν και να ζητήσουν και τα ρέστα.
Η κατοχική Τουρκία έχει μακρόπνοη στρατηγική. Είναι αναθεωρητική δύναμη με χαρακτηριστικά μεγαλοϊδεατισμού, που έχει ως βασική επιδίωξη να καταστεί μια παγκόσμια δύναμη. Σε αυτό το πλαίσιο, έχει πρόδηλες επεκτατικές βλέψεις κατά της Ελλάδος και της Κύπρου. Στην Κύπρο, ο σχεδιασμός έχει προχωρήσει και υλοποιείται, με την εισβολή και την έκτοτε κατοχή εδαφών της. Στην Ελλάδα συνεχίζει σταθερά και επίμονα να ροκανίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδος. Αμφισβητεί, γκριζάρει, διεκδικεί. Από την άλλη, η Ελλάδα δεν διαθέτει μακρόπνοη στρατηγική, αλλά διαχειρίζεται τις εξελίξεις αναλόγως των όσων προκύπτουν. Ειδικά έναντι της Τουρκίας φοβάται. Κυριαρχείται από ένα φοβικό σύνδρομο, το οποίο καθορίζει και τη στάση της απέναντι στη γειτονική χώρα.
Από την αυριανή συνάντηση δεν αναμένονται «άλματα» προόδου. Δεν αναμένονται σημαντικές εξελίξεις. Στην προκειμένη περίπτωση, το θέμα είναι να μη φύγει ο Έλληνας Πρωθυπουργός από την Άγκυρα με απώλειες. Ακόμη και μετά την αποχαιρετιστήρια χειραψία, ο κ. Μητσοτάκης πρέπει να μετρήσει τα δάχτυλά του.