Το καλοκαίρι του 2024, η απειλή για τη διεθνή ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της. Οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη εξαπέλυαν επιθέσεις εναντίον εμπορικών πλοίων, αναγκάζοντας μεγάλο μέρος της θαλάσσιας κυκλοφορίας να αποφεύγει έναν από τους σημαντικότερους υδάτινους διαδρόμους στον κόσμο και να κάνει τον γύρο της Αφρικής, προσθέτοντας χιλιάδες μίλια στις διαδρομές των πλοίων.
Μέχρι τον Αύγουστο, οι Χούθι είχαν βυθίσει δύο πλοία και είχαν προκαλέσει τον θάνατο αρκετών μελών πληρώματος, ενώ οι αεροπορικές επιδρομές των Ηνωμένων Πολιτειών και της Βρετανίας δεν κατάφεραν να τους αποτρέψουν.
Ο τότε αντιναύαρχος Μπραντ Κούπερ, υπαρχηγός της Κεντρικής Διοίκησης των ΗΠΑ (CENTCOM), θέλησε να δει την κατάσταση από κοντά. Είχε εξάλλου αναλάβει να καταρτίσει σχέδιο για την αντιμετώπιση των Χούθι και γνώριζε καλά την περιοχή από τη θητεία του ως διοικητής του 5ου Στόλου του αμερικανικού Ναυτικού στο Μπαχρέιν. Η απόφασή του να βρεθεί ο ίδιος στην πρώτη γραμμή σήμαινε ότι θα υπαγόταν επιχειρησιακά σε αξιωματικούς πολύ κατώτερους σε βαθμό.
«Αντί να περιοριστεί στις αναφορές των διοικητών των πλοίων, βγήκε στη θάλασσα μαζί τους. Έθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο» λένε αναλυτές στο CNN. «Αυτό δείχνει πόσο κατανοεί τη σύνδεση ανάμεσα στις πραγματικές εξελίξεις στο πεδίο και στη στρατηγική».
Δύο χρόνια αργότερα, ο Κούπερ, πλέον ναύαρχος, ηγείται της CENTCOM, της διοίκησης που συντονίζει τη στρατιωτική εκστρατεία ΗΠΑ και Ισραήλ στον πόλεμο με το Ιράν. Την παραμονή της απόφασης του Ντόναλντ Τραμπ να ξεκινήσει τη στρατιωτική επιχείρηση στις 28 Φεβρουαρίου, ο Κούπερ παρουσίασε στον πρόεδρο στον Λευκό Οίκο τις διαθέσιμες στρατιωτικές επιλογές.
Ωστόσο, καθώς η σύγκρουση επεκτείνεται στην περιοχή, με το Ιράν να πλήττει αμερικανικούς στόχους, γειτονικές χώρες του Κόλπου και εμπορικά πλοία, η τελική έκβαση του πολέμου γίνεται όλο και πιο ασαφής. Παράλληλα, το διακύβευμα είναι πια εξαιρετικής σημασίας.
Όπως και οι στρατηγοί Νόρμαν Σβάρτσκοπφ και Ντέιβιντ Πετρέους, που διοίκησαν προηγούμενες αμερικανικές πολεμικές επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή, ο Κούπερ βρίσκεται υπό τεράστια πίεση να πετύχει μια αποφασιστική στρατιωτική νίκη. Παράλληλα, καλείται να εφαρμόσει ένα πολεμικό σχέδιο κατά του Ιράν που υπάρχει στο Πεντάγωνο εδώ και χρόνια, αλλά το οποίο προηγούμενοι πρόεδροι επέλεξαν τελικά να μην υλοποιήσουν, ακριβώς λόγω των συνεπειών που, μόλις σήμερα, αρχίζουν να διαφαίνονται.
Οι αγορές έχουν ήδη αναστατωθεί από το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ, της σημαντικότερης θαλάσσιας οδού μεταφοράς ενέργειας στον κόσμο. 13 Αμερικανοί στρατιώτες έχουν χάσει τη ζωή τους και άλλοι 140 έχουν τραυματιστεί, ενώ στο Κογκρέσο αυξάνονται οι πιέσεις για εξηγήσεις σχετικά με αμερικανικό πλήγμα σε σχολείο θηλέων στο Ιράν, το οποίο φέρεται να στοίχισε τη ζωή σε 168 παιδιά. Ο Κούπερ καλείται τώρα να διατηρήσει τη στρατιωτική εκστρατεία σε πορεία μέχρι να ληφθεί πολιτική απόφαση για τον τερματισμό της, όποτε κι αν συμβεί αυτό.
Πηγές που έχουν συνεργαστεί στενά μαζί του, υποστηρίζουν ότι είναι ιδιαίτερα κατάλληλος για τη συγκυρία, όχι μόνο λόγω της επιχειρησιακής του εμπειρίας αλλά και χάρη στις πολιτικές του δεξιότητες, τις οποίες απέκτησε τόσο στα σύνθετα γεωπολιτικά περιβάλλοντα της Μέσης Ανατολής όσο και στους διαδρόμους εξουσίας της Ουάσινγκτον.
Σε μια καριέρα άνω των τριών δεκαετιών στο Ναυτικό των ΗΠΑ, ο Κούπερ έχει διακριθεί τόσο στις σχέσεις του με το Κογκρέσο, που εγκρίνει τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς, όσο και στη συνεργασία με συμμάχους στη Μέση Ανατολή -ιδιαίτερα με τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.
«Έπειτα από πέντε χρόνια στην περιοχή, δεν πιστεύω ότι υπήρχε στρατηγός στο Ισραήλ που να μην τον γνωρίζει» δηλώνει Ισραηλινός αξιωματούχος. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο Κούπερ επικοινωνεί σχεδόν καθημερινά -και συχνά περισσότερες από μία φορές την ημέρα- με τον αρχηγό του ισραηλινού στρατού, αντιστράτηγο Εγιάλ Ζαμίρ. Σε μια σπάνια κίνηση για ανώτατο στρατιωτικό, ο Κούπερ συμμετείχε επίσης τον προηγούμενο μήνα μαζί με τον Τζάρεντ Κούσνερ και τον ειδικό απεσταλμένο των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ, σε έμμεσες διπλωματικές συνομιλίες με το Ιράν στο Ομάν.
Γιος αξιωματικού του αμερικανικού στρατού, ο Κούπερ αποφοίτησε από τη Ναυτική Ακαδημία των ΗΠΑ το 1989. Σπούδασε διεθνείς σχέσεις στο Χάρβαρντ και στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Ταφτς και απέκτησε μεταπτυχιακό στη στρατηγική ανάλυση πληροφοριών από το National Intelligence University.
Στη διάρκεια της καριέρας του υπηρέτησε σε διοικήσεις στην Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και το Μπαχρέιν, ενώ στην Ουάσινγκτον εργάστηκε στον Λευκό Οίκο, στο γραφείο του υπουργού Άμυνας και στο γραφείο νομοθετικών υποθέσεων του Ναυτικού, αποκτώντας πολύτιμη εμπειρία στη διαχείριση των πολιτικών ισορροπιών της αμερικανικής πρωτεύουσας.
Παράλληλα, έχει αναπτύξει στενούς δεσμούς με το Ισραήλ ήδη από τη θητεία του στον 5ο Στόλο. Εκείνη την περίοδο, σύμφωνα με Ισραηλινό πρώην ανώτερο αξιωματούχο, η συνεργασία ανάμεσα στα δύο ναυτικά ενισχύθηκε σημαντικά, με ανταλλαγή αξιωματικών-συνδέσμων και δημιουργία περιφερειακού δικτύου θαλάσσιας επιτήρησης κατά της τρομοκρατίας.
Οι επαφές αυτές συνέβαλαν στη διαμόρφωση του πλαισίου συνεργασίας που οδήγησε στις κοινές επιχειρήσεις ΗΠΑ και Ισραήλ κατά του Ιράν τον τελευταίο μήνα. «Βοηθά το γεγονός ότι υπάρχει το ίδιο πνεύμα συνεργασίας και ότι ο νέος διοικητής συνεχίζει την πορεία του προηγούμενου» ανέφερε Ισραηλινός στρατιωτικός αξιωματούχος.
Brad Cooper: Leading the Charge – The Admiral Tasked with Continuing the War
Admiral Brad Cooper, leader of CENTCOM, is at the center of the US and Israel's military campaign against Iran. Cooper's rise to the leadership of CENTCOM coincides with the escalation of tensions in the Red Sea, where Houthi rebels are attacking commercial ships, disrupting international trade. Cooper has demonstrated his ability to handle crises, having been on the front lines, personally inspecting ships and developing strategic plans. His approach is characterized by direct contact with the reality on the ground and an understanding of the connection between strategy and operational developments. As the conflict with Iran escalates, Cooper is tasked with implementing a long-term war plan, which previous presidents had chosen not to implement due to potential consequences. The situation is complicated by Iranian attacks on US targets and commercial ships, as well as pressure on Congress for explanations regarding controversial US strikes. Cooper is under immense pressure to achieve a decisive military victory, while simultaneously being called upon to manage a critical situation with unpredictable consequences. Maintaining the military campaign on track until a political decision is made to end it is a huge challenge for the admiral.
