Fate of the Planet in the Strait of Hormuz

Το πιο κραυγαλέο ναρκισσιστικό παραλήρημα του Ντόναλντ Τραμπ, που γίνεται επικίνδυνο για όλο τον πλανήτη και ειδικά για την Ευρώπη, είναι όσα λέει για τους Ευρωπαίους ηγέτες και ειδικά όσα λέει για την άρνησή τους να στείλουν πλοία στα Στενά του Ορμούζ.
Αποφάσισε μόνος του, ή με τον Νετανιάχου, να ανοίξει έναν πόλεμο με την πιο επικίνδυνη χώρα του πλανήτη, δεν ζήτησε τη γνώμη των συμμάχων του, αλλά όταν τα βρήκε σκούρα διότι η αντεπίθεση του ιρανικού καθεστώτος δεν είναι αυτή που περίμενε (μια εκδρομή των Αμερικανών και των Ισραηλινών), καλεί τους συμμάχους να πάρουν κι αυτοί μέρος.
Λες και πρόκειται για πραγματική εκδρομή. Κι όταν αρνούνται, φοβούμενοι προφανώς τις συνέπειες στις χώρες τους όπου οι εν υπνώσει τρομοκρατικοί πυρήνες θα ξυπνήσουν ανά πάσα στιγμή, μιλά με τόση απαξίωση ως το μόνο που έχει σημασία να είναι η λατρεία του Εγώ του.
Αυτός ο άνθρωπος είναι ο ισχυρότερος ηγέτης του πλανήτη! Άνοιξε έναν πόλεμο, που δεν έχει ιδέα πώς θα τον τελειώσει, και ξύπνησε αυτός μόνος του («επειδή μπορώ», όπως αυτάρεσκα λέει συχνά) τον χειρότερο εφιάλτη για όλο τον κόσμο. Τον εφιάλτη της ενεργειακής ανασφάλειας. Ήδη στην Αμερική πληρώνουν βαρύ τίμημα με την εκτίναξη των τιμών. Όπως και αλλού. Αλλού, όμως, δεν ψήφισαν τον Τραμπ να τους κυβερνά. Τον ψήφισαν οι Αμερικανοί για να κυβερνήσει τις ΗΠΑ και νομίζει ότι τον ψήφισαν για να κυβερνήσει τον πλανήτη.
Ευτυχώς άρχισαν να εμφανίζονται αντιδράσεις στις ΗΠΑ. Αλλά, αυτές δεν αφορούν και δεν επηρεάζουν τις συνέπειες του πολέμου. Παρά μόνο την εσωτερική πολιτική σκηνή στις ΗΠΑ. Μακριά από αυτήν το πρόβλημα είναι πλέον στα Στενά του Ορμούζ. Όπου ολοφάνερα ο Τραμπ αδυνατεί να ελέγξει, γι΄ αυτό και είναι τόσο έντονος καλώντας άλλες χώρες να τον βοηθήσουν, και το καθεστώς της Τεχεράνης, που είναι καθεστώς των Φρουρών της Επανάστασης, έχει το πάνω χέρι.
Δηλαδή, ενώ ΗΠΑ και Ισραήλ έκαναν την επίθεση για να ανατρέψουν το τυραννικό καθεστώς των μουλάδων, όπως έλεγαν, τελικά αυτό το καθεστώς παρά τα συντριπτικά πλήγματα, πέτυχε να στρέψει τον πόλεμο προς την ενέργεια. Πλήττοντας ακόμα και τη μεγαλύτερη στον κόσμο εγκατάσταση φυσικού αερίου του Κατάρ. Απαντώντας σε χτύπημα του Ισραήλ στο ιρανικό υπεράκτιο κοίτασμα στον Περσικό Κόλπο. H QatarEnergy δηλώνει ότι θα χρειαστούν 3-5 χρόνια για αποκατάσταση ζημιών από τις ιρανικές επιθέσεις. Ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τη διεθνή αγορά.
Εκτός από το χτύπημα στο Κατάρ, το Ιράν έπληξε διυλιστήρια στο Κουβέιτ, στη Σαουδική Αραβία, το διυλιστήριο Ruwais στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που είναι το μεγαλύτερο στον κόσμο. Και άλλες υποδομές στην περιοχή, όλες σχετιζόμενες με την ενέργεια, όπως και τα Στενά του Ορμούζ. Όπως παράλληλα ΗΠΑ και Ισραήλ πλήττουν ενεργειακές εγκαταστάσεις του Ιράν. Και ο Τραμπ συνεχίζει να τροφοδοτεί το μεγαλείο του.
Αν το ξανακάνουν οι Ιρανοί, λέει, τότε «οι ΗΠΑ θα ανατινάξουν μαζικά ολόκληρο το κοίτασμα αερίου στη Νότια Παρς με δύναμη που το Ιράν δεν έχει ξαναδεί». Μα, ήδη το έκαναν. Ήδη χτυπούν από την πρώτη στιγμή χώρες του αραβικού κόσμου, που δεν είχαν σχέση με τον πόλεμο. Και ήδη πληρώνουν βαρύτατο τίμημα. Ιδίως στην μέχρι πρόσφατη εικόνα που δημιούργησαν με δισεκατομμύρια κόστος, την εικόνα των τουριστικών παραδείσων και των ασφαλών επενδύσεων.
Τρεις από τις μεγαλύτερες αεροπορικές εταιρείες στον κόσμο, οι Emirates, Qatar Airways και Etihad, ακύρωσαν μέχρι τώρα 50.000 πτήσεις και έξι εκατομμύρια επιβάτες δεν ταξίδεψαν. Μπορεί κανείς να φανταστεί το τεράστιο πλήγμα που έχουν αυτές οι εταιρείες και οι οικονομίες των χωρών τους. Εκτός φυσικά από το πλήγμα στην ενέργεια.
Μετά από τις εξελίξεις στο μέτωπο οι τιμές πετρελαίου και φυσικού αερίου εκτοξεύτηκαν και ακολουθεί αλυσίδα εκτοξεύσεων. Όλος ο πλανήτης απειλείται από τις συνέπειες ενός πολέμου, που αποφάσισαν δυο άνθρωποι, ο Τραμπ και ο Νετανιάχου.
Τι σκοτεινό μέλλον έχει αυτός ο πλανήτης; Ε, Ευρωπαίοι ηγέτες, είστε εδώ;