Feeling Controlled by My Mother at 32

Η Άννη Παττίχη, προπονήτρια ζωής (life coach), απαντά σε ερωτήσεις και επιλύει προβλήματα αναγνωστών του philenews μέσα από τη στήλη Life Coach.
Ερώτηση: Σας ζητώ συγνώμη για το μεγάλο έμαιλ κ. Παττίχη.
Είμαι 32 χρονών και νιώθω σαν να ζω ακόμα κάτω από τον έλεγχο της μητέρας μου. Εξωτερικά όλα φαίνονται καλά: έχω μια σταθερή δουλειά, μένω μόνη μου και έχω μια υγιή σχέση. Συναισθηματικά όμως, νιώθω σαν να είμαι πάλι 14 χρονών.
Η μητέρα μου πάντα προσπαθούσε να έχει τον απόλυτο έλεγχο στη ζωή μου. Όταν ήμουν μικρή, διάλεγε τα ρούχα μου, τις φίλες μου, τις δραστηριότητές μου και προσπάθησε ακόμα να επηρεάσει και το τι θα σπούδαζα. Έλεγα στον εαυτό μου ότι όταν φύγω από το σπίτι, τα πράγματα θα αλλάξουν. Αντί γι’ αυτό, ο έλεγχος απλώς άλλαξε μορφή.
Με παίρνει τηλέφωνο κάθε μέρα και περιμένει να απαντώ αμέσως στα μηνύματα. Αν δεν απαντήσω, νομίζει ότι κάτι συμβαίνει ή με κατηγορεί ότι την απομακρύνω. Δίνει συμβουλές για τα πάντα — για τη δουλειά μου, για το πώς έχω διακοσμήσει το σπίτι μου, για τα οικονομικά μου, ακόμα και για το πώς μιλάω στον σύντροφό μου. Αν πάρω μια απόφαση που δεν της αρέσει, γίνεται ψυχρή ή μου λέει ότι είμαι αχάριστη μετά από «όλες τις θυσίες που έκανε».
Νιώθω τύψεις ακόμα και που το γράφω αυτό, γιατί μου λέει πως όλα τα κάνει «από αγάπη». Όταν προσπαθώ να βάλω όρια, κλαίει και λέει ότι δεν τη χρειάζομαι πια και δεν σκέφτομαι τα δικά της συναισθήματα. Κι έτσι νιώθω σκληρή και εγωίστρια.
Δεν θέλω να τη βγάλω από τη ζωή μου. Την αγαπώ. Αλλά έχω κουραστεί να νιώθω ότι με διαχειρίζεται αντί να με στηρίζει. Πώς μπορώ να αντιμετωπίσω μια ελεγκτική μητέρα χωρίς να καταστρέψω τη σχέση μας — ή τον εαυτό μου;
— ΑΝ
Απάντηση: Αγαπητή ΑΝ
Πρώτα απ’ όλα, να ξεκαθαρίσουμε κάτι σημαντικό: το ότι θέλεις ανεξαρτησία δεν σημαίνει ότι δεν αγαπάς τη μητέρα σου. Σημαίνει ότι είσαι ενήλικη και διεκδικείς την ανεξαρτησία σου. Είναι η φυσιολογική εξέλιξη κάθε ανθρώπου.
Πολλές φορές ο έλεγχος κρύβεται πίσω από τη λέξη «αγάπη». Ένας γονιός μπορεί πραγματικά να πιστεύει ότι προστατεύει ή βοηθά. Όμως, όσο καλή κι αν είναι η πρόθεση, αν δεν σου αφήνει χώρο να πάρεις τις δικές σου αποφάσεις, τότε η «αγάπη» αυτή γίνεται περιοριστική και ασφυκτική.
Αυτό που χρειάζεται τώρα είναι να ξεχωρίσεις συναισθηματικά, χωρίς να κόψεις τη σχέση. Να μείνεις κοντά της, αλλά ως ξεχωριστός άνθρωπος. Ως ξεχωριστή οντότητα.
Ας δούμε τι συμβαίνει:
Η μητέρα σου ίσως συνδέει τον έλεγχο με τη φροντίδα και την αγάπη. Όταν δεν ξέρει τι κάνεις ή δεν συμμετέχει στις αποφάσεις σου, μπορεί να το επεξεργάζεται με ένα αρνητικό τρόπο. Όταν βάζεις όρια, η ίδια το παίρνει σαν απόρριψη. Τα δάκρυα και οι ενοχές που σου δημιουργεί ίσως να μην είναι συνειδητή χειραγώγηση, αλλά σε κάνουν να νιώθεις υπεύθυνη για τα συναισθήματά της.
Υπάρχει όμως και η πιθανότητα, έστω και αν είναι δύσκολο να το δεχτείς, ότι ένα μέρος της θέλει να διατηρεί τον έλεγχο. Ίσως νιώθει ασφάλεια όταν καθορίζει τις καταστάσεις ή όταν έχει τον τελευταίο λόγο. Σε αυτή την περίπτωση, τα όριά σου δεν είναι απειλή· είναι απαραίτητα για να υπάρξει μια πιο ισορροπημένη σχέση.
Διάβασε εδώ και αυτό μου το άρθρο για τη Συναισθηματική Νοημοσύνη.
Δεν χρειάζεται ούτε να θυμώσεις, ούτε να υποχωρήσεις. Χρειάζεται σταθερά και ήρεμα όρια. Την μητέρα σου δεν μπορείς να την αλλάξεις. Το μόνο άτομο που μπορείς εσύ να αλλάξεις είναι το εαυτό σου. Οπότε ας δούμε ορισμένες αλλαγές που θα μπορούσες να κάνεις:
1. Μην απαντάς πάντα αμέσως.
Δεν χρειάζεται να απαντάς σε κάθε της κλήση αμέσως. Μπορείς να την πάρεις πίσω αργότερα, όταν σε βολεύει μέσα στη μέρα. Αν σου στείλει πολλά μηνύματα, απάντησε συγκεντρωτικά με ένα.
Μπορείς, για παράδειγμα, να γράψεις:
«Τώρα είμαι απασχολημένη, θα μιλήσουμε αργότερα.»
Με τον χρόνο θα καταλάβει ότι δεν μπορείς να είσαι διαθέσιμη όλο το εικοσιτετράωρο.
2. Βάλε όρια χωρίς εξηγήσεις.
Όταν σου δίνει συμβουλές που δεν ζήτησες, μπορείς να πεις:
«Σε ευχαριστώ, θα το σκεφτώ.»
«Το εκτιμώ, αλλά το έχω κανονίσει ήδη.»
«Νιώθω καλά με την απόφασή μου.»
Δεν χρειάζεται να δικαιολογείσαι. Όσο περισσότερο εξηγείς, τόσο περισσότερο ανοίγεις συζήτηση.
3. Μην φορτώνεσαι τις τύψεις.
Αν σου πει «Δεν με χρειάζεσαι πια», μπορείς να απαντήσεις:
«Θα σε χρειάζομαι πάντα ως μαμά μου. Αλλά χρειάζομαι και χώρο για να παίρνω τις δικές μου αποφάσεις.»
Η ανεξαρτησία δεν σημαίνει απόρριψη.
4. Άλλαξε τη δυναμική της συζήτησης.
Ρώτα την για τα δικά της ενδιαφέροντα, για φίλους, για σχέδια. Όταν η προσοχή δεν είναι μόνο πάνω σου, ο έλεγχος συχνά μειώνεται.
Μπορείς επίσης να την ενθαρρύνεις διακριτικά να ασχοληθεί με κάτι που της αρέσει — ένα χόμπι, μια δραστηριότητα, μια παρέα. Όσο περισσότερο γεμίζει η δική της ζωή με νόημα και ενδιαφέρον, τόσο λιγότερη ανάγκη θα νιώθει να παρεμβαίνει στη δική σου.
5. Δες πώς μιλάς εσύ στον εαυτό σου.
Λες ότι νιώθεις σκληρή και εγωίστρια. Αν μια φίλη σου σου έλεγε την ίδια ιστορία, θα τη θεωρούσες εγωίστρια; Μάλλον όχι. Δείξε στον εαυτό σου την ίδια κατανόηση.
Διάβασε εδώ επίσης αυτό το άρθρο.
Ένας από τους Χρυσούς Κανόνες που μαθαίνω στους πελάτες μου είναι ο ακόλουθος:
‘Εγωιστικό δεν είναι να θέλεις να ζεις τη ζωή σου όπως θέλεις εσύ! Εγωιστικό είναι να θέλεις άλλους να ζουν τη ζωή τους όπως θέλεις εσύ!
Να θυμάσαι: όταν αλλάζεις εσύ, η σχέση θα κλονιστεί για λίγο. Μπορεί στην αρχή να αντιδράσει πιο έντονα. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάνεις κάτι λάθος. Σημαίνει ότι η παλιά ισορροπία αλλάζει. Και το μόνο σίγουρο στη ζωή μας είναι η συνεχής αλλαγή!
Είναι φυσιολογικό να υπάρχει αναστάτωση όταν αλλάζουν οι ρόλοι που υπήρχαν για χρόνια. Αν μείνεις σταθερή, ήρεμη και συνεπής στα όριά σου, σιγά σιγά θα διαμορφωθεί μια καινούργια, πιο υγιής ισορροπία — όπου θα υπάρχει αγάπη, αλλά και σεβασμός στον χώρο σου.
Μπορείς να αγαπάς τη μητέρα σου και ταυτόχρονα να είσαι αυτόνομη. Οποιαδήποτε υγιής σχέση δεν χρειάζεται έλεγχο. Χρειάζεται δύο ολοκληρωμένους ανθρώπους.
Δεν είσαι πια παιδί. Είσαι μια ενήλικη γυναίκα που μαθαίνει να στέκεται στα πόδια της.
Και αυτό δεν είναι εγωισμός. Είναι ωριμότητα!
Η προπόνηση ζωής σε μαθαίνει πως να διαχειρίζεσαι οποιεσδήποτε προκλήσεις της ζωής και να βγάζεις στην επιφάνεια τα θετικά σου χαρακτηριστικά για να μπορείς να πορεύεσαι στη ζωή σου αγέρωχα και περήφανα. Πρώτα μαθαίνουμε και μετά αρχίζουμε να εφαρμόζουμε και να εξασκούμε αυτούς τους καινούργιους τρόπους. Όταν αυξήσουμε τον δείκτη της Συναισθηματικής μας Νοημοσύνης (EQ) μπορούμε να διαχειριζόμαστε τις προκλήσεις με αποτελεσματικότητα. Βήμα-βήμα μαθαίνει κάποιος καινούργιους τρόπους διαχείρισης της ζωής και των καθημερινών προκλήσεων.
Όλοι μπορούμε ν’ αλλάξουμε, φτάνει να το θέλουμε και να κάνουμε βήματα σταθερά καθημερινά προς την αλλαγή!
Η Άννη Παττίχη είναι Προπονήτρια Ζωής, με ΜΑ στην Κλινική Ψυχολογία, Κλινική Υπνοθεραπεύτρια & Εκπαιδεύτρια, θεραπεύτρια Τεχνικών Συναισθηματικής Απελευθέρωσης (EFT) & Νευρογλωσσικού Προγραμματισμού (NLP). Βοηθά άτομα είτε σε ατομικές συνεδρίες ή σε ομάδες να βρουν τη δική τους πηγή σοφίας για να πάρουν πλήρη έλεγχο της ζωής τους. Παρουσιάζεται συχνά στην τηλεόραση και το ραδιόφωνο και αρθρογραφεί στις εφημερίδες Ο Φιλελεύθερος και In-Cyprus (στα Αγγλικά) στη στήλη Life Coach. Επίσης κάνει εβδομαδιαία μαθήματα αυτογνωσίας και αυτοβελτίωσης στο Ανοικτό Σχολείο του Δημαρχείου Στροβόλου.
Στείλτε τις ερωτήσεις σας στην
Άννη Παττίχη
TransformNow Coaching Academy
Προπονήτρια Ζωής
ΜΑ Κλινική Ψυχολογία
Υπνοθεραπεύτρια
[email protected]
Tel: 99468260
Πατήστε ΕΔΩ για να επισκεφτείτε την ιστοσελίδα
https://www.facebook.com/transformnowannie/
https://www.facebook.com/annie.pattichi
https://www.instagram.com/anniepattichi/
https://www.youtube.com/channel/UCxAAmI3A7Zdczu02KmUEmgw
https://www.linkedin.com/in/anniepattichi/
https://twitter.com/AnniePattichi