The Revenge of History in the Eastern Mediterranean

Ο Κίμωνας, στρατηγός και πολιτικός στην αρχαία Αθήνα, όχι απλώς συνέδεσε το όνομα του με την Κύπρο λόγω της ναυτικής εκστρατείας για να την απελευθερώσει από τους Πέρσες, αλλά με την εκστρατεία και το θάνατό του σφυρηλάτησε το πανεθνικό ιδεώδες του Ελληνισμού. Σήμερα, η πρώτη αποστολή της υπερσύγχρονης φρεγάτας του Ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού «Κίμων», αφορά την προστασία της Κύπρου, αναδεικνύοντας διάφορους παραλληλισμούς, με επίκεντρο τον πανεθνικό δεσμό στην Αν. Μεσόγειο. Ωστόσο, το τακτικό κέρδος λόγω της επιλογής της Ελλάδας να αποκτήσει ρόλο στην Ανατ. Μεσόγειο, μπορεί να μετατραπεί σε στρατηγική επιτυχία αν αξιοποιηθούν επιτέλους οι δυνατότητές μας.
Ομολογουμένως, η ενεργοποίηση του «Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος» μεταξύ Ελλάδας-Κύπρου, επαφίεται σε περιστασιακές αποφάσεις των εκάστοτε Κυβερνήσεων π.χ. θα υπήρχε άμεση κι ισχυρή ελλαδική προστασία της Κύπρου, αν ο Ν. Δένδιας δεν ήταν υπουργός Εθνικής Άμυνας;
Παρεμπιπτόντως, όταν τεκμηριώναμε το «γώνιασμα» της Τουρκίας από τις δυτικές δομές, ως ισλαμοφασιστικό καθεστώς σε συμμαχία με σφαγιαστές τζιχαντιστές Χετζπολλάχ και Αδελφούς Μουσουλμάνους, στην Αθήνα οι αρμόδιοι πολιτικοί προϊστάμενοι πρωτοστατούσαν για «θετική ατζέντα» και «δώρα» προς τον Ερντογάν για «παραμονή του στο δυτικό στρατόπεδο». Επιπλέον, αρκετοί που αυτοδιαφημίζονται ως Ευρωπαϊστές, επί της ουσίας είναι το ανάποδο. Είναι ευρωπαϊστής εκείνος που μετέφερε τις τουρκικές παρανομίες από το πλαίσιο ΕΕ-Τουρκίας στο διμερές επίπεδο Ελλάδα-Τουρκία, καθιστώντας τις παρανομίες «διμερείς διαφορές»;
Για χρόνια τεκμηριώνουμε ότι βρισκόμαστε ως Ελληνισμός στις πλέον ευνοϊκές συνθήκες των τελευταίων δεκαετιών λόγω κυρίως δύο παραγόντων. Την ετοιμότητα και ισχύ της εθνικής άμυνας (μέσων και έμψυχου προσωπικού) και την συμμετοχή μας στην ΕΕ ως δύο κράτη, Κύπρος κι Ελλάδα.Η πρόταση που για χρόνια παραθέτω, αρχικά ως πρόεδρος της Πολιτικής Επιτροπής για τη Μεσόγειο, είναι η συγκρότηση Ευρωπαϊκής Άμυνας στην Αν. Μεσόγειο μεμόνιμη εγκατάσταση ευρωπαϊκών δυνάμεων στην Κύπρο αρχικά με ελληνικές αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις κι ανοιχτή πρόσκληση σε πρόθυμα κράτη της ΕΕ.
Δεν χρειάζεται έγκριση της φον ντερ Λάιεν, ούτε της Κάλλας. Μάλιστα, λόγω της κυπριακής προεδρίας κάλεσα εξαρχής την Κύπρο να αναδείξει την ανάγκη για λειτουργικότητα της ρήτρας των Συνθηκών της ΕΕ για αμοιβαία αμυντική συνδρομή σε κράτος σε περίπτωση εξωτερικής επίθεσης εναντίον του. Ορισμένοι με ενστάσεις τότε, σήμερα διαγκωνίζεται στα ΜΜΕ για να το … εξηγούν!
Είτε το επιθυμούν στην Αθήνα και Λευκωσία, είτε όχι, οι εξελίξεις έφεραν στο προσκήνιο όσα για χρόνια προτείνουμε για να αντιμετωπίσουμε τον τουρκικό επεκτατισμό. Φυσικά, όπως σε κάθε ιστορική φάση, υπάρχουν οι εκάστοτε «χρήσιμοι ηλίθιοι». Το 1974, πέραν από τους χουντοπροδότες, υπήρχαν κι όσοι μετατράπηκαν σε εργαλείο ανατροπής του Προέδρου Μακαρίου και διά των ενεργειών τους, άνοιξαν την κερκόπορτα για να εισβάλει ο Αττίλας. Τέτοιοι γραφικοί «χρήσιμοι ηλίθιοι» προβάλλουν σήμερα ότι η Ελλάδα πήγε Αν. Μεσόγειο για να προστατεύσει τις αγγλικές Βάσεις και το Ισραήλ κι όχι την Κύπρο! Ο πανεθνικός δεσμός της Κύπρου με τον μητροπολιτικό Ελληνισμό, πηγάζει από τα βάθη των αιώνων, αλλά η αντιμετώπιση του τουρκικού επεκτατισμού είναι η σύγχρονη γεωπολιτική πρόκληση στην οποία η Κύπρος χρειάζεται την Ελλάδα όσο η Ελλάδα την Κύπρο.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ-S&D