Unacceptable Practices

Ο ΠΛΑΝΗΤΗΣ αιφνιδιάσθηκε με την απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας, Μαδούρο, από ειδικές δυνάμεις των Ηνωμένων Πολιτειών. Αν και ο Πρόεδρος Τραμπ είχε προετοιμάσει το έδαφος, ωστόσο, παρά τις όποιες δηλώσεις, λίγοι ήταν εκείνοι που θεώρησαν ότι τελικά θα προχωρούσε στην απαγωγή του Προέδρου της Βενεζουέλας.
Ο ΜΑΔΟΥΡΟ δεν χρειάζεται συστάσεις. Λειτουργούσε ως δικτάτορας και κατηγορείται ότι ευθύνεται για τη φτωχοποίηση του λαού του. Κατηγορείται και για διακίνηση ναρκωτικών. Αυτά, όμως, δικαιολογούν την αμερικανική παρέμβαση, που θεωρείται εισβολή σε ξένη χώρα;
ΤΟ ερώτημα που τίθεται εύλογα είναι κατά πόσο νομιμοποιείται ένα κράτος να παρεμβαίνει σε μια άλλη χώρα, να συλλαμβάνει τον ηγέτη της και να τον σύρει στα δικαστήρια. Με ποια αρμοδιότητα; Και είναι αυτό μια νέα πρακτική, που θα πρέπει να γίνει αποδεκτή; Και το Διεθνές Δίκαιο;
ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙΤΑΙ ένα επικίνδυνο προηγούμενο με την ενέργεια αυτή των Ηνωμένων Πολιτειών. Τόσο η κυβέρνηση των ΗΠΑ όσο και οποιονδήποτε άλλο κράτος δεν μπορεί να προχωρεί, να εισβάλει σε χώρα και να συλλαμβάνει τον Πρόεδρο ή τον όποιον αξιωματούχο της.
ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για πρακτικές που προφανώς παραβιάζουν το Διεθνές Δίκαιο. Αυτό προφανώς δεν γίνεται για πρώτη φορά. Αλλά τούτο δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να θεωρείται κανονικότητα. Μπορεί τα Ηνωμένα Έθνη να είναι μονίμως απόντα. Αλλά ο Οργανισμός αυτός αποτελεί, είτε το θέλουν κάποιοι είτε όχι, εκείνος, ο οποίος έχει την ευθύνη να προωθεί το Διεθνές Δίκαιο. Να το προάγει και να το εφαρμόζει. Δεν το πράττει προφανώς. Εξακολουθεί, ωστόσο, να είναι ο μοναδικός φορέας, το όχημα, για το Διεθνές Δίκαιο. Χωρίς το Διεθνές Δίκαιο, δεν θα τυγχάνουν σεβασμό τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα υπάρχει διεθνής αναρχία.
Η ΚΥΠΡΙΑΚΗ Δημοκρατία, είναι ένα κράτος με εδάφη της υπό κατοχή. Ένα κράτος, που δέχθηκε επίθεση, εισβολή από την Τουρκία, το οποίο έχει ως στήριγμά του το Διεθνές Δίκαιο. Και δεν έχει άλλη επιλογή παρά να επενδύει στα Ηνωμένα Έθνη, παρά τα πολλά προβλήματα που αντιμετωπίζει. Προβλήματα, τα οποία τα καθιστούν σχεδόν ανύπαρκτα.
ΤΟ Διεθνές Δίκαιο είναι το αποκούμπι των αδύνατων. Δεν μπορεί, όμως, να είναι το κλοτσοσκούφι των ισχυρών. Οφείλουν όλοι να σέβονται τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου.
ΕΑΝ γίνουν αποδεκτές τέτοιες πρακτικές, όπως αυτή που προσφάτως παρακολουθήσαμε στη Βενεζουέλα, δεν θα υπάρξει τέλος. Θα αποτελούν εργαλείο πολιτικής και επιβολής. Το Διεθνές Δίκαιο δεν μπορεί και δεν πρέπει να τυγχάνει πολλών αναγνώσεων.
ΟΛΑ αυτά τα σημειώνουμε αν και γνωρίζουμε πολύ καλά ποιος είναι ο Μαδούρο και πώς λειτουργούσε.