Του Χρήστου Χαραλάμπους
Η πρόσφατη ανακοίνωση που έγινε από το ΤΕΠΑΚ και αναφέρεται σε προώθηση αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για την υλοποίηση του πολυσυζητημένου Β’ Πόλου ανάπτυξης του Πανεπιστημίου εκεί που σήμερα υπάρχουν οι κτιριακές εγκαταστάσεις του παλιού Νοσοκομείου Λεμεσού και η απέναντι Τεχνική Σχολή, φαίνεται ότι πυροδοτεί αναζωπύρωση της «αντιπαλότητας» που έχει εκδηλωθεί πριν από καιρό μεταξύ του ΤΕΠΑΚ και του Δήμου Λεμεσού.
Μια διάσταση ανάμεσα στους δύο φορείς που αν συνεχίσει να υφίσταται και, ακόμα χειρότερα, αν αφεθεί να διαιωνιστεί, τότε το τίμημα θα το πληρώσει ολόκληρη η πόλη. Μια ανάρτηση που έγινε προχθές από τον δήμαρχο και οι σχολιασμοί και τοποθετήσεις που ακολούθησαν εκ μέρους ακαδημαϊκών και άλλων φορέων του ΤΕΠΑΚ, δίνουν το στίγμα για το τι μπορεί να ακολουθήσει.
Χαιρετίζοντας ο Γιάννης Αρμεύτης την απόφαση για την προώθηση αρχιτεκτονικού διαγωνισμού από το ΤΕΠΑΚ με την επισήμανση ότι πρόκειται για μια σημαντική εξέλιξη για το κέντρο της Λεμεσού την οποία στηρίζει και ο δήμος, την ίδια ώρα, ωστόσο, διαχωρίζει τη θέση του, διατυπώνοντας την άποψη ότι ο χώρος του παλιού νοσοκομείου δεν πρέπει να αντιμετωπιστεί αποσπασματικά, αλλά να αξιοποιηθεί με όρους ολοκληρωμένου σχεδιασμού.
Ο δήμαρχος, καταθέτοντας δική του πρόταση για το πώς θα πρέπει να αξιοποιηθεί η περιοχή, καλεί την κυβέρνηση να προχωρήσει άμεσα σε ενιαίο ρυθμιστικό σχεδιασμό για το σύνολο της περιοχής, που να περιλαμβάνει το παλιό νοσοκομείο, την Αστυνομία, το ταχυδρομείο κ.λπ. και «να συνεργαστεί ουσιαστικά με τον Δήμο Λεμεσού για τη διαμόρφωση ενός έργου εθνικής σημασίας». Επιπλέον, ο κ. Αρμεύτης καλεί σε συνεργασία όλους τους αρμόδιους και εμπλεκόμενους φορείς, την κυβέρνηση, το ΤΕΠΑΚ, το ΕΒΕΛ και το ΕΤΕΚ.
Αντιδρώντας στις τοποθετήσεις του δήμαρχου, με δικές τους αναρτήσεις-απάντηση, σημαντικοί φορείς του ΤΕΠΑΚ εμφανίζονται σαφώς ενοχλημένοι. Κι αυτό διαπιστώνεται μέσα από σχόλια όπως «για κάποιον που διαβάζει την “ανοικτή πρόταση” του δημάρχου Λεμεσού χωρίς να ξέρει το ιστορικό, φαντάζει ως μια ορθολογική ιδέα», ή «για εμάς, που ξέρουμε, που ταλαιπωρηθήκαμε, η “εισήγηση” είναι η ιδανική συνταγή για να χάσουμε κι εμείς, αλλά και η πόλη της Λεμεσού ακόμη 20 χρόνια και να μη γίνει απολύτως τίποτε».
Υπήρξαν βέβαια και άλλες διαδικτυακές τοποθετήσεις που όμως συνιστούν προσωπικές επιθέσεις παρά θέσεις προς προβληματισμό και συζήτηση.
Εκείνο που έχει σημασία και αυτό θα ήθελαν και οι πολίτες είναι να μην οδηγηθεί στα άκρα αυτή η αντιπαράθεση και μάλιστα μέσα από διαδικτυακές εκατέρωθεν αναρτήσεις. Δήμος και ΤΕΠΑΚ πρωτίστως, αλλά και όλοι οι άλλοι οργανωμένοι φορείς της Λεμεσού που αναμφίβολα ενδιαφέρονται για το καλό της πόλης και του Πανεπιστημίου, έχουν υποχρέωση να κάτσουν στο ίδιο τραπέζι να καταθέσουν απόψεις, να αντιπαραταχθούν μέσα από το διάλογο και να καταλήξουν σε κοινές αποφάσεις και σχεδιασμούς. Αυτό απαιτεί η πόλη.