Δικαστική απόφαση που αφορά τη νομιμότητα της κράτησης αλλοδαπού εξέδωσε το Δικαστήριο, απορρίπτοντας αίτημα για άμεση αποφυλάκιση μέσω εντάλματος Habeas Corpus. Ο αιτητής υποστήριξε ότι η κράτησή του έχει καταστεί παράνομη λόγω της διάρκειάς της, ωστόσο το Δικαστήριο έκρινε ότι παραμένει νόμιμη και δικαιολογημένη, στο πλαίσιο της διαδικασίας απέλασής του.
Η απόφαση, που εκδόθηκε αυθημερόν από τη Δικαστή Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, αφορά υπήκοο Ινδίας, ο οποίος τελεί υπό κράτηση από το καλοκαίρι του 2025, μετά από σειρά διοικητικών και ποινικών εξελίξεων που συνδέονται με το καθεστώς παραμονής του στην Κυπριακή Δημοκρατία.
Η υπόθεση ξεκινά ουσιαστικά το 2015, όταν ο αιτητής εισήλθε στη χώρα με φοιτητική άδεια. Τα επόμενα χρόνια χαρακτηρίζονται από αλλεπάλληλες προσπάθειες εξασφάλισης δικαιώματος παραμονής, κυρίως μέσω γάμων με Ευρωπαίες και συγκεκριμένα από τη Ρουμανία. Ήδη από το 2019, οι αρχές είχαν εκφράσει σοβαρές επιφυλάξεις για την αυθεντικότητα των δηλωθέντων στοιχείων, καθώς σε έλεγχο γνησιότητας διαπιστώθηκε ότι το ζεύγος δεν μπορούσε να εντοπιστεί και ότι είχε κατατεθεί πλαστό ενοικιαστήριο έγγραφο.
Παρά ταύτα, ο αιτητής εξασφάλισε πενταετές δελτίο διαμονής ως σύζυγος άλλης Ευρωπαίας, το οποίο όμως έληξε τον Οκτώβριο του 2024. Από εκεί και έπειτα, η παραμονή του στη Δημοκρατία κρίθηκε παράνομη, ενώ ταυτόχρονα εκκρεμούσαν εις βάρος του ποινικές υποθέσεις, περιλαμβανομένης σοβαρής κατηγορίας εμπρησμού.
Η σύλληψή του τον Ιούλιο του 2025, λόγω ανεκτέλεστων ενταλμάτων προστίμου, αποτέλεσε την αφετηρία για την έκδοση διατάγματος κράτησης και απέλασης. Αν και το αρχικό διάταγμα ακυρώθηκε από το Διοικητικό Δικαστήριο, νέο διάταγμα εκδόθηκε τον Σεπτέμβριο του 2025 και, μετά από δικαστική κρίση τον Ιανουάριο του 2026, επικυρώθηκε ως νόμιμο. Η υπόθεση τελεί ακόμη υπό έφεση.
Στο μεταξύ, ο αιτητής προσέφυγε με αίτηση Habeas Corpus, υποστηρίζοντας ότι η κράτησή του από τις 19 Ιουλίου 2025 είναι παράνομη και καταχρηστική, κυρίως λόγω της διάρκειάς της. Το Δικαστήριο, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι η συγκεκριμένη διαδικασία δεν αφορά τη νομιμότητα του ίδιου του διατάγματος κράτησης — η οποία έχει ήδη κριθεί — αλλά αποκλειστικά το κατά πόσο η διάρκεια της κράτησης έχει καταστεί παράνομη.
Στην εκτενή ανάλυσή του, το Δικαστήριο επανέλαβε τη θεμελιώδη αρχή ότι το ένταλμα Habeas Corpus αποτελεί κατεξοχήν εγγύηση της προσωπικής ελευθερίας, παρέχοντας άμεση προστασία έναντι αυθαίρετης κράτησης. Ωστόσο, το βάρος απόδειξης φέρει ο αιτητής, ο οποίος οφείλει να καταδείξει ότι η κράτησή του έχει υπερβεί τα νόμιμα όρια.
Στην προκειμένη περίπτωση, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν προκύπτει τέτοια παρανομία. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ότι οι αρμόδιες αρχές ενήργησαν εντός του πλαισίου του νόμου και με τη δέουσα επιμέλεια. Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στο γεγονός ότι η απέλαση δεν κατέστη ακόμη εφικτή, όχι λόγω αδράνειας της Διοίκησης, αλλά εξαιτίας δύο βασικών παραγόντων: αφενός των συνεχών δικαστικών διαδικασιών που κινήθηκαν από τον ίδιο τον αιτητή και είχαν ανασταλτικό αποτέλεσμα, και αφετέρου της καθυστέρησης έκδοσης ταξιδιωτικών εγγράφων από τις αρχές της χώρας καταγωγής του.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι η κράτηση για σκοπούς απέλασης πρέπει να είναι περιορισμένη χρονικά και να εξυπηρετεί συγκεκριμένο σκοπό. Δεν μπορεί να μετατρέπεται σε μέτρο απεριόριστης διάρκειας. Ωστόσο, έκρινε ότι στη συγκεκριμένη υπόθεση εξακολουθεί να υπάρχει εύλογη προοπτική απομάκρυνσης, ενώ οι αρχές συνεχίζουν τις προσπάθειες προς αυτή την κατεύθυνση.
Παράλληλα, κρίθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που δικαιολογούν την εκτίμηση κινδύνου διαφυγής, λαμβάνοντας υπόψη το ιστορικό του αιτητή, τη χρήση πλαστών εγγράφων, τις ποινικές υποθέσεις και τη γενικότερη συμπεριφορά του.
Σημαντικό σημείο της απόφασης αποτελεί και η αποδοχή ότι η επανεξέταση της κράτησης, η οποία διενεργήθηκε εντός των προβλεπόμενων χρονικών ορίων, ήταν έγκυρη, ακόμη και αν δεν έγινε προσωπικά από τον Υπουργό Εσωτερικών, αλλά από εξουσιοδοτημένα όργανα της Διοίκησης, στο πλαίσιο του τεκμηρίου κανονικότητας.
Καταλήγοντας, το Δικαστήριο έκρινε ότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει ότι η διάρκεια της κράτησής του έχει καταστεί υπερβολική ή παράνομη. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ότι η κράτηση εξακολουθεί να εξυπηρετεί τον νόμιμο σκοπό της απέλασης και να κινείται εντός των ορίων που θέτει η νομοθεσία και η νομολογία.
Η αίτηση απορρίφθηκε στο σύνολό της, χωρίς επιδίκαση εξόδων, επιβεβαιώνοντας τη θέση ότι, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η στέρηση της ελευθερίας του αιτητή παραμένει δικαιολογημένη.
Διαβάστε επίσης: Υπόθεση Φαίδωνος: Βαρύ κατηγορητήριο για βιασμό και σεξουαλική κακοποίηση
Court Rejects Indian National's Release Request in Cyprus
The Court rejected a request for the immediate release of an Indian national detained in Cyprus, ruling that his detention remains lawful within the framework of deportation proceedings. The applicant, who entered Cyprus in 2015 on a student visa, attempted to secure the right to reside through marriages with Romanian citizens, but the authorities questioned the authenticity of these marriages. Despite the initial issuance of a five-year residence permit, his stay was deemed illegal after its expiration, while criminal cases were pending against him, including arson. His arrest led to a detention and deportation order, which, despite legal challenges, was ultimately upheld. The Court emphasized that the detention is not unlawful due to its duration, but lawful within the deportation process, while reiterating the importance of Habeas Corpus as a guarantee of personal freedom.
