When White Turns Black, Citizens Turn to the Sprayed

Δυστυχώς, πρόκειται για επανάληψη της (γνωστής) πραγματικότητας στο «Νησί των Αγίων». Στην Κύπρο (και στην Ελλάδα φυσικά) οι ξένοι έχουν πάντα δίκιο. Ενώ λογικά θα έπρεπε να έχουμε εμπεδώσει, ειδικά μετά απ’ όσα πλέον γνωρίζουμε για τον τρόπο σχεδίασης και πραγματοποίησης της άνανδρης τουρκικής εισβολής, ότι οι ξένοι δεν αγαπούν τον τόπο μας. Σίγουρα όχι περισσότερο από τους πολίτες της Κύπρου και της Ελλάδας. Μην τρελαθούμε κιόλας…
Η εισαγωγή αφορά το γνωστό κατασκευασμένο βίντεο, ραμμένο στα μέτρα των ξένων που εξυπηρετεί, και οι οποίοι φυσικά θέλουν να προκαλέσουν τον απόλυτο διχασμό στην Κύπρο. Τις πρώτες μέρες δημοσιοποίησης του βίντεο θα έλεγα ότι τα κατάφεραν. Όσο περνούν οι μέρες, ακόμα και οι γνωστοί «αντί σε όλα» και οι μονίμως «λατρεμένοι» των ξένων, που έτρεξαν να εκμεταλλευτούν το βίντεο, κάνουν δεύτερες σκέψεις.
Και υποχρεώθηκαν να κάνουν δεύτερες σκέψεις διότι είναι οι πρώτοι που έχουν λερωμένη τη φωλιά τους. Όταν με είχε καλέσει ο Ανδρέας Βγενόπουλος στο γραφείο του, μού εξήγησε με λεπτομέρειες πως έδινε τα χρήματα στο διεφθαρμένο πολιτικό και οικονομικό σύστημα της Κύπρου. Τού είχε κάνει εντύπωση πως ο ένας πολιτικός του «έδινε» τον άλλο… Και δεν είναι μόνο ο Βγενόπουλος που εξαγόρασε κόμματα και πολιτικούς. Αυτό το πάρε-δώσε πολιτικών, επιχειρηματιών (και ξένων), δεν θα σταματήσει δυστυχώς ποτέ.
Όλοι στο νησί -αλλά και στην Ελλάδα όπου έσπευσε να δράσει η γνωστή κυπριακή μαφία της Αθήνας- πολιτικοί και δημοσιογράφοι, έπρεπε να περιμένουμε την έρευνα που ανέλαβαν οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί -στους Εγγλέζους δεν έχω καμία εμπιστοσύνη. Ας δούμε τι θα ανακαλύψουν, αν και λίγο-πολύ έχουμε μία πρώτη ιδέα για τη χώρα που έστησε αυτό το άθλια κατασκευασμένο βίντεο.
Οι Ρώσοι δεν θα συγχωρέσουν ποτέ στον Νίκο Χριστοδουλίδη ότι «έδεσε» την Κύπρο στο άρμα των Ηνωμένων Πολιτειών…
Δεν είμαι ειδικός και θα τοποθετηθώ ξανά όταν πληροφορηθούμε τα επίσημα αποτελέσματα της έρευνας. Διάβασα τις θέσεις μερικών επιστημόνων, που ασχολούνται με τέτοια θέματα, και μου προκάλεσε εντύπωση ο εύκολος τρόπος που γίνεται το άσπρο-μαύρο. Πλέον, ο καθένας από εμάς, όσο έμπειρος και αν είναι, μπορεί να την πατήσει και να βρεθεί σε ένα δευτερόλεπτο στην απαξίωση, ιδιαίτερα αν είναι πολιτικός ή δημοσιογράφος.
Με περισσή ευκολία κατασκευάζουν βίντεο, και με τέτοια πειστικότητα, που δεν μπορούμε καν να τα αμφισβητήσουμε. Και άντε ο στόχος να αποδείξει πως δεν είναι ελέφαντας.
Σε αυτό το σημείο βρέθηκε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και μάλιστα σε μία από τις καλύτερες στιγμές της μικρής μας Πατρίδας: όταν ανέλαβε την Προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.). «Έσκασε» το κατασκευασμένο βίντεο όταν η -κατά την κατοχική Τουρκία- «εκλιπούσα» Κυπριακή Δημοκρατία μπήκε σαν καρφί στο μάτι του Αττίλα και του ανθέλληνα Βλαδίμηρου.
Τούτων λεχθέντων, οι πρωταγωνιστές του άθλιου βίντεο έδωσαν την ευκαιρία στους εχθρούς της Κύπρου να τους χρησιμοποιήσουν και μέσω των λεγομένων τους να ισχυριστούν ότι στο νησί «όλα αγοράζονται και όλα πωλούνται». Μου έχει τύχει να κάθομαι σε καφενείο και να ακούω τον κάθε τυχόντα να ισχυρίζεται ότι «ταΐζει» τον τάδε πολιτικό! Όλοι …γνωρίζουν τον Πρόεδρο και τους ηγέτες των κομμάτων, τους οποίους και …ελέγχουν, διότι γνωρίζουν τα μυστικά τους. Είμαστε πολίτες της υπερβολής. Οι πρωταγωνιστές του άθλιου βίντεο, δυστυχώς έδρασαν σαν καφενόβιοι ξερόλες και εξέθεσαν την Πατρίδα μας…
Προσωπικά έχω φοβερή αλλεργία με τη διαφθορά. Οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες έριξαν στα τάρταρα την Κύπρο και την Ελλάδα. Οι πολίτες έζησαν μία άνευ προηγουμένου οικονομική κρίση, που ακριβώς προκάλεσαν οι διεφθαρμένοι. Τη διαφθορά πρέπει να την πολεμούμε και να δακτυλοδείχνουμε τους διεφθαρμένους.
Με τα σημερινά δεδομένα τολμώ να υποστηρίξω ότι τούτη η κυβέρνηση του Νίκου Χριστοδουλίδη, δεν έχει δώσει τέτοια δείγματα. Αντίθετα μάλιστα. Όπως είπε και ο ίδιος, όποιος διαθέτει στοιχεία και αποδείξεις ας τα παρουσιάσει. Ιδού η Ρόδος. Δεσμεύομαι να τα δημοσιοποιήσω. Αλλά κάποτε πρέπει να σταματήσουμε να πετούμε λάσπη και όποιον αγγίξει… Διότι μπορεί να επιστρέψει σε εμάς.
Η πρόεδρος του δεξιού ΔΗΣΥ και ο γενικός γραμματέας του κομουνιστικού ΑΚΕΛ, έσπευσαν να εκμεταλλευθούν το κατασκευασμένο βίντεο για κομματικούς λόγους. Ακούσαμε και διεφθαρμένες φωνές να ζητούν την παραίτηση του Προέδρου της Κύπρου. Η κ. Αννίτα Δημητρίου και ο κ. Στέφανος Στεφάνου κατοικούν, ως ηγέτες των κομμάτων τους, όχι σαν άτομα, σε γυάλινα σπίτια. Που πάνε και τι ζητούν; Οι πολίτες καταγράφουν, τους «γράφουν» και θα δείξουν την απογοήτευση τους στις βουλευτικές εκλογές και το 2028 στις προεδρικές.
Το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα οδηγεί τους πολίτες στους λεγόμενους «αντισυστημικούς», τους οποίους χαρακτηρίζω «ψεκασμένους» διότι ζουν μέσα στο ψέμα. Πιστεύουν θεωρίες που οδηγούν σε καταστροφή. Είναι και επικίνδυνοι για τη Δημοκρατία, τις ελευθερίες όπως τις γνωρίζουμε, τα ανθρώπινα και τα θρησκευτικά δικαιώματα. Αυτούς βοηθούν τα συστημικά κόμματα, που πρόδωσαν τις ελπίδες των ανθρώπων. Σκέφτηκαν ποτέ γιατί οι νέοι επιλέγουν τους ακροδεξιούς και τους Φειδίες; Διότι δεν ελπίζουν σε τίποτα πια και η διάθεση τους είναι τιμωρητική. Δεν τους αδικώ, αν και εύχομαι στο τέλος να μην ψηφίσουν τους πλακατζήδες της πολιτικής.
Κλείνοντας, δεν μπορώ παρά να εκφράσω την έκπληξη μου για την συμπεριφορά του κ. Νικόλα Παπαδόπουλου και των παλικαριών του, οι οποίοι ξεπέρασαν σε αρνητικότητα τον ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ, απειλώντας να αποχωρήσουν από την κυβέρνηση. Ξεχνούν ότι η επιλογή του ΔΗΚΟ να στηρίξει τον Νίκο Χριστοδουλίδη διέσωσε το κόμμα, που στο παρελθόν είχε κατακτήσει το …πρωτάθλημα της διαφθοράς.
Δεν έπρεπε να περιμένει ο κ. Παπαδόπουλος τα αποτελέσματα της έρευνας των Αμερικανών και των Ισραηλινών; Νομίζει ότι η αντίδραση του θα δώσει ψήφους στο ΔΗΚΟ; Κοντός ψαλμός αλληλούια… Ο Μάιος είναι κοντά. Σε μία δύσκολη στιγμή για τον τόπο, παρουσιάστηκε ως ένας αδίστακτος κομματάρχης.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Εν ζωή, πόσοι και πόσοι δεν έβριζαν για πολιτικούς και κομματικούς λόγους τον πρώην Πρόεδρο Γιώργο Βασιλείου; Πόσοι δεν τον κατέκριναν για τις πολιτικές του; Όταν έφυγε από τη ζωή ακούσαμε απίθανους ύμνους για τον ηγέτη που είχε όραμα τη λύση του Κυπριακού, αλλά δεν τα κατάφερε. Όχι επειδή δεν προσπάθησε. Αλλά επειδή αντιμετώπισε την γνωστή τουρκική αδιαλλαξία, που τα θέλει όλα δικά της. Έκανε και υποχωρήσεις, όπως όλοι οι προκάτοχοι του, όπως και όσοι ακολούθησαν, ελπίζοντας να δει την Κύπρο ενωμένη. Οι Τούρκοι απαιτούσαν όλο και περισσότερα, που όμως δεν μπορούσε να τους δώσει. Ήταν αδύνατο. Έτσι έφυγε απογοητευμένος και με την Κύπρο μας χωρισμένη στα δύο. Στο τέλος, δεν είναι τι ποθούμε εμείς. Αποφασίζει δυστυχώς ο εισβολέας και κατακτητής…
Έχω την κακή, ίσως, συνήθεια να μην αποχαιρετώ δημόσια πρόσωπα που φεύγουν από τον μάταιο κόσμο. Είναι κάτι, ο αποχαιρετισμός, που ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να τον πει. Ο ιδανικός είναι μία επίσκεψη, όποτε και αν είναι, στον τόπο της ανάπαυσης. Με τον πρώην Πρόεδρο είχα πάντα εξαιρετικές συζητήσεις, ιδιαίτερα όταν ..διαφωνούσαμε. Να έχει καλό ταξίδι.