Από τον Δία στον Προφήτη Ηλία, και μια ανάσα για τον Χριστοδουλίδη

Τα φράγματα γεμίζουν, το φάσμα της λειψυδρίας απομακρύνεται και η κυβέρνηση παίρνει πολιτική ανάσα, σε μια χρονιά που μέχρι πρόσφατα προμήνυε δύσκολο καλοκαίρι. Αρχαίοι θεοί και άγιοι φαίνεται ότι μπαίνουν στην υπηρεσία της υδρολογίας, με τη βροχή να αλλάζει το σκηνικό και να αποφορτίζει την πίεση στο Προεδρικό.
Αν κάτι επιβεβαιώνεται φέτος, είναι ότι στην Κύπρο η υδρολογία έχει και… μεταφυσική διάσταση. Διότι αν δεν ήταν ο νεφεληγερέτης Δίας που έσπευσε να ανατρέψει τα «μηναλλάγια» για ακόμη ένα άνυδρο έτος, τότε ίσως να ήταν ο Προφήτης Ηλίας που ανέλαβε δράση την ύστατη στιγμή. Ο Δίας ήταν ο θεός της βροχής στην Αρχαία Ελλάδα, ο Ηλίας έφερνε βροχή στους Εβραίους.
Βεβαίως ούτε ο Πρόεδρος, ούτε η πρώτη κυρία πιστεύουν στους αρχαίους Έλληνες θεούς, αφού ως γνωστό είναι χριστιανοί εβραιορθόδοξοι του λεγόμενου δόγματος Νετανιάχου. Οπότε ψηφίζουν δαγκωτό Προφήτη Ηλία. Εμείς βέβαια επιμένουμε στον δικό μας τον Δία, που ήταν ο κυρίαρχος του ουρανού και των καιρικών φαινομένων. Ο Ζευς είχε την εξουσία να φέρνει βροχή και καταιγίδες αλλά και να προκαλεί ξηρασία. Σε αυτό το σημείο βέβαια διαφωνεί κάθετα μαζί μας ο Γιώργος Περδίκης και κάποιοι άλλοι του κόμματος των Οικολόγων, οι οποίοι υποστηρίζουν ότι αυτοί που προκαλούν ξηρασία στην Κύπρο δεν είναι άλλοι από τους Βρετανούς που μας ψεκάζουν. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εγείρει τόσο έντονα τον τελευταίο καιρό θέμα απομάκρυνσης των Βάσεων από την Κύπρο.
Οι θρησκευόμενοι στην Κύπρο, κινούνται στη ρήση των μεγάλων εβραιορθοδόξων πατέρων της Εκκλησίας, δηλαδή του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του άλλου μεγάλου Ιεράρχη του Ιωάννη του Χρυσόστομου. Γενικά και οι τρεις κατηγορούσαν τους Έλληνες ως ειδωλολάτρες, ότι η ελληνική σκέψη δεν περιείχε «πέρα από έφρα και σκόνη, τίποτε το υγιές, και ότι ο λάρυγγας των Ελλήνων φιλοσόφων ήταν γεμάτος από ακαθαρσίες και πύον, και πάντα τα δόγματα τους βρίθουν από σκουλήκια…». Η μάχη εναντίον των Ελλήνων από κάποιους φανατικούς Βυζαντινούς και κάποιους ανόητους καθολικούς μας οδήγησαν στον Μεσαίωνα. Για να επιστρέψει η Ευρώπη στην Αναγέννηση και τον Διαφωτισμό έπρεπε να ανακαλύψει ξανά την ελληνική σκέψη.
Χάσαμε τον Δία
Η Κύπρος βεβαίως δεν ανακάλυψε ποτέ την ελληνική σκέψη, οπότε δεν έχει φύγει ποτέ από τον Μεσαίωνα. Κάπως έτσι χάσαμε τον μυθικό Δία εμείς οι Έλληνες που ήταν και ανθρώπινος και διασκεδαστικός και κολλήσαμε στα επίσης αστεία παραμύθια των Εβραίων και στον Προφήτη Ηλία που δίκην εξωγήινου, σύμφωνα με τον Ντένιγκεν, ανέβαινε στο άρμα του και διέσχιζε τους ουρανούς φέρνοντας βροχή.
Κάπως έτσι χάσαμε τη διαλεκτική σκέψη του Ηράκλειτου, τη θετική σκέψη του Αριστοτέλη και καταλήξαμε να προσδιορίζουμε την ταυτότητά μας, αν κρίνουμε και από τους εορτασμούς των επετείων, μέσα από παρελάσεις, αεροπλάνα που πετούν, ταρατατζούμ και ανόητα ΕΛΑΜίτικα συνθήματα.
Ό,τι να 'ναι
Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Εμείς λέμε ότι το σύννεφο έφερε βροχή διότι ο νεφεληγερέτης και κεραύνιος Ζευς έβαλε το χέρι του, ο εξομολόγος του Χριστοδουλίδη στον Μέσα Ποταμό, λέει ότι την ευθύνη για τις βροχές φέρει ο Προφήτης Ηλίας. Υπάρχουν και αυτοί που εξηγούν επιστημονικά τις κλιματικές αλλαγές αλλά δεν έχουν και πολύ χάζι για τις ανάγκες αυτού του κειμένου, γι' αυτό ας τους κάνουμε πέρα. Ούτως ή άλλως τα φράγματα άρχισαν να γεμίζουν, οι δείκτες ανεβαίνουν και το σενάριο ενός καλοκαιριού με λιγότερους περιορισμούς στο νερό απομακρύνεται. Μαζί του, απομακρύνεται και μια πολιτικά δύσκολη συζήτηση που άρχισε να παίρνει μορφή γύρω από τη διαχείριση της λειψυδρίας.
Μέχρι πρόσφατα, η προοπτική ενός ακόμη ξηρού έτους δημιουργούσε έντονη ανησυχία. Οι προειδοποιήσεις πλήθαιναν, οι σωλήνες και οι αγωγοί στέγνωναν, τα σενάρια περιορισμών έμπαιναν στο τραπέζι και η κοινωνία προετοιμαζόταν για δύσκολες αποφάσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η πίεση προς την κυβέρνηση αυξανόταν, ο δε Χριστοδουλίδης έβλεπε ότι το καλοκαίρι θα τον έπαιρνε ο βελζεβούλης.
Η εικόνα των φραγμάτων σήμερα επιτρέπει πιο ήπιες εκτιμήσεις και δίνει στην κυβέρνηση τον απαραίτητο πολιτικό χρόνο με αποτέλεσμα ο Νίκος Χριστοδουλίδης να αποφεύγει, τουλάχιστον προς το παρόν, να βρεθεί στο επίκεντρο μιας κρίσης που θα του άλλαζε τα πολιτικά πρέκια.
Συνθήματα
Κάπως έτσι το επικοινωνιακό επιτελείο του Προεδρικού φαίνεται πως άρχισε να προσαρμόζεται ταχύτατα στο νέο κλίμα. Εκεί όπου κυριαρχούσε η ανησυχία, ετοιμάζονται πλέον μηνύματα καθησυχαστικά, ίσως και ελαφρώς πιο δημιουργικά. Δεν αποκλείεται, μάλιστα, να δούμε σλόγκαν που να κινούνται στο πνεύμα του «λουθείτε άφοβα», σε μια προσπάθεια να αλλάξει η ψυχολογία του κοινού. Ξέρετε, το νερό πάντα λειτουργεί καθαρτικά και ανεβάζει την ψυχολογία του κόσμου. Αντίθετα αν κυκλοφορείς για μέρες άλουτος τότε η ψυχολογία σου γίνεται ένα με το πάτωμα.
Τζιάλλα
Πέραν τούτου ο κ. Πρόεδρος θεωρεί -με τη λειψυδρία να απομακρύνεται- ότι μπορεί να ασχοληθεί και με άλλα πράγματα. Όπως ήδη είπαμε είναι έτοιμος να κηρύξει πόλεμο κατά των Βρετανών ώστε να φύγουν οι Βάσεις, ετοιμάζεται να κτίσει ναυτικές και αεροπορικές βάσεις στο Μαρί και στην Πάφο για να κατατροπώσει τους Τούρκους και τέλος εργάζεται να καταποντιστεί ο ΔΗΣΥ για να μπορέσει να φέρει το πρώην κόμμα του στα πόδια του και να πάει χωρίς ιδιαίτερες έγνοιες στις προεδρικές του 2028.
Στην τελική, ίσως αυτή να είναι και η μεγάλη κυπριακή καινοτομία: ένα υβριδικό μοντέλο διακυβέρνησης, όπου συνυπάρχουν η αρχαία μυθολογία, η ορθόδοξη πίστη και το επικοινωνιακό επιτελείο με επικεφαλής τον Χρούμπες και τον Τζέλι. Αν βρέξει, το πιστώνεται ο Δίας ή ο Ηλίας. Αν δεν βρέξει, φταίνε οι Βρετανοί, η κλιματική αλλαγή ή -στην ανάγκη- ο κακός προγραμματισμός του καιρού.
Μέχρι τότε, το μήνυμα είναι σαφές και δοκιμασμένο:
Λουθείτε άφοβα - τα φράγματα γέμισαν.
Και αν ξαναστεγνώσουν… βλέπουμε.