Η αμηχανία των χειροκροτητών

Όσοι υπερασπίστηκαν με πάθος τον Ντόναλντ Τραμπ, σήμερα μάλλον ψάχνουν κάπου να βολέψουν τα χέρια τους που είχαν κοκκινήσει από τα χειροκροτήματα.
Ναι, σε αρκετούς ακούστηκαν «ωραίες» οι μαγκιές για τη μετανάστευση, τα 72 φύλα και όσα στρεβλά έγιναν τα τελευταία χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Μόνο που αυτά είναι το αμπαλάζ, και όχι το πακέτο.
Το πραγματικό μήνυμα είναι η επιστροφή στη λογική ότι ο ισχυρός κάνει ότι θέλει και μετά βαφτίζει την αυθαιρεσία «νέα κανονικότητα». Αυτή η λογική δεν είναι θεωρία σε αμερικανικό πάνελ, αλλά απειλή για χώρες όπως η Κύπρος.
Το Διεθνές Δίκαιο, είναι η τελευταία γραμμή άμυνας απέναντι στην κατοχή. Αν ο κόσμος επιστρέψει ξανά στο «όποιος έχει δύναμη, παίρνει ότι γουστάρει», τότε η κατοχή νομιμοποιείται στην πράξη, η Τουρκία ανεβάζει απαιτήσεις σαν να παίζει μόνη της στο γήπεδο και εμείς καλούμαστε να συνηθίσουμε το απαράδεκτο, μέχρι να το αποδεχθούμε ως φυσιολογικό.
Οι χειροκροτητές λοιπόν ας συνεχίσουν. Μόνο να θυμούνται ότι όταν το δίκαιο γίνεται δύναμη, οι μικροί δεν έχουν θέση σε κανένα τραπέζι. Έχουν μόνο έξοδο κινδύνου.
Μ.Κα.