Η κομματική αφασία που έθρεψε Φειδίες και «νεροκουβαλητές»

Το να κατηγορούμε τον κάθε Φειδία ή τον κάθε Ανδρέα Χασαπόπουλο που ανακοίνωσε με στόμφο (λες και μας ενδιέφερε) ότι δεν θα είναι υποψήφιος, για την πολιτική τους ανεπάρκεια είναι το εύκολο.
Το δύσκολο είναι να παραδεχθούμε πώς φτάσαμε εδώ.
Η ευθύνη των παραδοσιακών κομμάτων είναι τουλάχιστον εγκληματική, καθώς τα ίδια άνοιξαν την κερκόπορτα στον λαϊκισμό, μετατρέποντας τα ψηφοδέλτια τους σε «σερπαντίνες» εντυπωσιασμού.
Όταν τα κόμματα, όπως οι Οικολόγοι στην περίπτωση Χασαπόπουλου, επιστρατεύουν πρόσωπα χωρίς πολιτική συγκρότηση, μόνο και μόνο επειδή υπήρξαν οι «έμπιστοι» ενός ισχυρού (τότε) αξιωματούχου ή επειδή ξέρουν να φωνάζουν στα social media, τότε υποσκάπτουν τα θεμέλια της σοβαρότητας. Δημιούργησαν ένα προηγούμενο όπου η πολιτική δεν απαιτεί γνώση ή ήθος, αλλά «θόρυβο». Και τώρα, τρέχουν έντρομα πίσω από το φαινόμενο Φειδία, το οποίο είναι το δικό τους δημιούργημα. Πρόκειται για την απόλυτη επικράτηση της εικόνας πάνω στην ουσία.
Ο Χασαπόπουλος, που τώρα παλινωδεί με την «Άμεση Δημοκρατία», ενώ είχε επιδιώξει παρουσία στο «Άλμα», αφού απέτυχε παταγωδώς στο παρελθόν, είναι η απόδειξη πως το σύστημα παράγει συνεχώς «πολιτικά υποπροϊόντα» που νομίζουν πως είναι κεφάλαιο. Όσο εμείς οι πολίτες συνεχίζουμε να τσιμπάμε το δόλωμα της τοξικότητας και να χαρίζουμε πίστη σε ανθρώπους που η μόνη τους περγαμηνή είναι ότι υπήρξαν «νεροκουβαλητές» επιδιώξεων άλλων, τόσο θα βυθιζόμαστε στην ανυποληψία.
Η σοβαρότητα δεν θα έρθει από αυτούς που ζουν για ένα like ή μια καταγγελία στο κενό. Θα έρθει μόνο αν εμείς, ως κοινωνία, κλείσουμε την πόρτα στο πολιτικό κίτς και απαιτήσουμε ξανά περιεχόμενο. Διαφορετικά, θα είμαστε απλώς θεατές σε ένα κακόγουστο θέατρο σκιών.
Μ.Κα.