Η δημιουργία της επιτροπής επιστημόνων για την ανασυγκρότηση και αναβάθμιση του κτηνοτροφικού τομέα, ως μια ενέργεια που προέκυψε λόγω της κρίσης στην κτηνοτροφία -η οποία αν όντως λειτουργήσει όπως πρέπει και αν όντως αντιμετωπιστεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες της κρατικής μηχανής με τη δέουσα διάθεση και πνεύμα συνεργασίας-δύναται να αποτελέσει μια εξαιρετική ευκαιρία για καινοτόμο βελτίωση και ρηξικέλευθες αλλαγές στον πρωτογενή τομέα και όχι μόνο. Ακόμα περισσότερο, μπορεί να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλες αντίστοιχες δράσεις σε μια σειρά από τομείς, και που από ότι φαίνεται ήδη επεξεργάζεται η κυβέρνησή μας.
Αν η κυβέρνηση και ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, που ξέρει την αξία της επιστημοσύνης, αφήσουν τον Δρα. Μαλά και τους αξιόλογους επιστήμονες της ομάδας του, να εργαστούν σωστά και αν και αυτοί με τη σειρά τους καταφέρουν και διαχειριστούν επιτυχημένα το «πολιτικό» μέρος της σχέσης τους με τη γραφειοκρατία και τα οικονομικά συμφέροντα, πού υπάρχουν πάντα και παντού, τότε οι πιθανότητες να δούμε πρόοδο είναι σημαντικές. Τούτο άλλωστε συμπεραίνεται και από τις πρώτες τοποθετήσεις του Δρα. Μαλά για το δομημένο και επιστημονικό τρόπο που προτίθεται να δράσει.
Αν, λοιπόν, αφεθεί να τρέξει όπως πρέπει αυτή η δουλειά, τότε μπορεί η κυβέρνηση να θελήσει να συστήσει και άλλες αντίστοιχες επιστημονικές ομάδες σχεδιασμού πολιτικής για μια σειρά από σοβαρούς τομείς που αποδείχτηκαν ανίκανοι να εκσυγχρονίσουν και να βελτιωθούν μέσα από τις υφιστάμενες κρατικές δομές. Μια ανικανότητα που, είτε οφείλεται στην πολιτική διαχείριση και λειτουργική ανεπάρκεια των ιδίων των μηχανισμών ή που προκύπτει ως αναπόδραστο σύμπτωμα εδραιωμένης διαφθοράς και κακοδιοίκησης και παγιωμένων «ειδικών συμφερόντων», οδηγεί στην επαναλαμβανόμενη αποτυχία διαχείρισης αρκετών τομέων λειτουργίας της χώρας μας. Και που χρεώνεται στην κυβέρνηση και στα συστημικά κόμματα του τόπου, που πλέον έχουν καταλάβει ότι όσο και αν προσπαθήσουν επικοινωνιακά, το παιχνίδι έχει χαθεί, αφού ο κόσμος δεν τους εμπιστεύεται, και καλείται κάθε τρεις και λίγο να βάζει το χέρι στη τσέπη για να πληρώνει παροχές και αποζημιώσεις…στον εαυτό του (sic) λόγω των λαθών και των ανεπαρκειών των πολιτικών και των γραφειοκρατών.
Γι’ αυτό και απαιτείται αλλαγή τακτικής εκεί όπου η «παραδοσιακή» προσέγγιση και οι υφιστάμενες δομές και μηχανισμοί σε συνάρτηση με τις παγιωμένες παραμέτρους που τις επηρεάζουν (βλέπε συμφέροντα και νοοτροπίες), έχουν καταστεί ανεπαρκείς, αναποτελεσματικοί και δαπανηροί. Και είναι αρκετοί οι τομείς όπου οι υφιστάμενες πολιτειακές δομές και μηχανισμοί δεν αποδίδουν, και που ούτε μπορούν να διορθωθούν, όσες προσπάθειες και αν καταβάλει η όποια κυβέρνηση προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Αυτή η νέα προσέγγιση θα μπορούσε να προνοεί τη δημιουργία νέων οργάνων επιστημονικού σχεδιασμού πολιτικής και εξαρχής νέων μηχανισμών εκτέλεσης της. Η λογική της δημιουργίας, για παράδειγμα, του κυπριακού «FBI», του νέου σωφρονιστικού συστήματος, της ακτοφυλακής, του νέου μηχανισμού πολιτικής προστασίας, και τώρα της επιστημονικής επιτροπής για την κτηνοτροφία, αυτό δείχνει. Δείχνει την αξιολόγηση από πλευράς κυβέρνησης της ανάγκης για αναδόμηση και αντικατάσταση μηχανισμών, που κατέστησαν αναποτελεσματικοί και ξεπερασμένοι, από νέους σύγχρονους και πιο εξελιγμένους μηχανισμούς που δεν θα κουβαλούν τις ανεπάρκειες και τα προβλήματα των υφιστάμενων. Αυτό, λοιπόν, μπορεί να γίνει και για πολλούς άλλους τομείς, πέραν των όσων βλέπουμε. Από την ενέργεια, τη διαχείριση φυσικών πόρων, τις συγκοινωνίες, τον αστικό σχεδιασμό μέχρι τη δημόσια υγεία (τομείς που απαιτείται σοβαρή αλλαγή πριν είναι αργά), αλλά, και γιατί όχι, και για την παιδεία και την άμυνα.
Μέσα, λοιπόν, από αυτή την προσέγγιση, η τρέχουσα κρίση, και οι κρίσεις σε κάθε ένα από τους τομείς που μας ταλαιπωρούν, μπορούν να μας δώσουν την ευκαιρία και την ευχέρεια εισαγωγής και εφαρμογής καινοτομιών που όχι μόνο δεν θα αντιμετωπιστούν αρνητικά, αλλά, αντίθετα, θα ενισχύσουν θετικά το δημόσιο αίσθημα. Αν γίνει αυτό, και αποφευχθούν τα παραδείγματα προηγούμενων κυβερνήσεων που έφτιαχναν επιτροπές και δομές για διασκέδαση εντυπώσεων και διαμοιρασμό οφίκιων ή που προωθούσαν μεταρρυθμίσεις που απορρύθμιζαν (βλέπε τοπική αυτοδιοίκηση), τότε, ναι, η Κύπρος όντως θα αλλάξει προς το καλύτερο…
Η κρίση ως ευκαιρία αλλαγής μοντέλου
Η δημιουργία μιας επιτροπής επιστημόνων για την ανασυγκρότηση του κτηνοτροφικού τομέα παρουσιάζεται ως μια σημαντική ευκαιρία για καινοτομία και βελτίωση στον πρωτογενή τομέα. Η επιτυχία της επιτροπής, με επικεφαλής τον Δρα. Μαλά, εξαρτάται από την υποστήριξη της κυβέρνησης και την ικανότητά της να διαχειριστεί τις πολιτικές και οικονομικές πιέσεις. Αν η προσπάθεια αυτή αποδειχθεί επιτυχής, θα μπορούσε να αποτελέσει πρότυπο για αντίστοιχες δράσεις σε άλλους τομείς που χρήζουν εκσυγχρονισμού. Το άρθρο υπογραμμίζει την ανάγκη για αλλαγή τακτικής σε τομείς όπου οι υφιστάμενες δομές και μηχανισμοί έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικοί, λόγω πολιτικής διαχείρισης, γραφειοκρατίας, διαφθοράς ή συμφερόντων. Η δημιουργία νέων επιστημονικών ομάδων σχεδιασμού πολιτικής προτείνεται ως μια πιθανή λύση για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων. Η κυβέρνηση αντιμετωπίζει μια κρίση εμπιστοσύνης από τον κόσμο, ο οποίος αισθάνεται ότι αναγκάζεται να πληρώσει για τα λάθη και τις ανεπάρκειες των πολιτικών και των γραφειοκρατών. Αυτό καθιστά ακόμη πιο επιτακτική την ανάγκη για ουσιαστικές αλλαγές και αποτελεσματικές πολιτικές. Συνολικά, το άρθρο εκφράζει μια αισιοδοξία με επιφυλάξεις για τη δυνατότητα βελτίωσης του κτηνοτροφικού τομέα και άλλων τομέων της χώρας, μέσω της αξιοποίησης της επιστημονικής τεχνογνωσίας και της υιοθέτησης νέων προσεγγίσεων. Η επιτυχία αυτής της προσπάθειας εξαρτάται από την πολιτική βούληση, τη συνεργασία και την αντιμετώπιση των εμπόδιων που προκύπτουν από τα συμφέροντα και τις παγιωμένες νοοτροπίες.
