Μια χρονιά ιστορικής στροφής

Το 2025 θα μείνει στην ιστορία ως χρονιά στροφής στην παγκόσμια εξέλιξη. Η άνοδος στην εξουσία στις ΗΠΑ του ιδιόμορφου κ. Ντόναλντ Τραμπ, ενός ανθρώπου συγκεκριμένης ιδεολογικής, κοινωνικής και πολιτικής αντίληψης. Μιας αντίληψης την οποία υλοποιεί, με σκαμπανεβάσματα μεν, αλλά επίμονα δε, τόσον στην εσωτερική του πολιτική όσον και στην εξωτερική. Αυτή η αντίληψη και πρακτική έχει οδηγήσει σε ανατροπή θεσμών και διαδικασιών δεκαετιών, τόσον εντός ΗΠΑ, όσον και διεθνώς. Έχει επέλθει η ανατροπή της τάξης πραγμάτων όπως τη γνώριζε ολόκληρος ο κόσμος, μέχρι σήμερα. Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ ο οποίος θέλει να αναγνωριστεί ως ο Ιππότης της Ειρήνης και να του αποδοθεί το Νόμπελ Ειρήνης, βομβαρδίζει οπουδήποτε στην κόσμο κρίνει ο ίδιος ότι πρέπει να βομβαρδίσει. Την ίδια στιγμή εντός της χώρας του κτυπά στο ψαχνό, όποτε το κρίνει αναγκαίο, χρησιμοποιώντας την αμερικανική Εθνική Φρουρά.
Συγκρούεται με την Κίνα σε διάφορα επίπεδα, δεν κρύβει την απαρέσκεια του προς την Ε.Ε., την οποία εκφράζει φραστικά αλλά και πρακτικά, διατηρεί μια περίεργη σχέση με τη Ρωσία και γενικά χειρίζεται τα πάντα με ένα τρόπο ιδιότυπο. Κοινός παρονομαστής όλων του των ενεργειών η εξασφάλιση εισοδημάτων για τις ΗΠΑ ανεξαρτήτως μεθόδων, όπως π.χ. η προσωπική του απόφαση να ανακηρύξει τα πετρέλαια της Βενεζουέλας ιδιοκτησία των ΗΠΑ. Και ας μην πει κάποιος περι Μαδούρο, γιατί με την ίδια λογική μπορεί να ανακηρύξει δικό του και το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου. Δες Γάζα Ριβιέρα!!
Το 2025 είναι επίσης η χρονιά κατά την οποία έχει οριστικοποιηθεί μια πάρα πολύ μεγάλη αλλαγή ανα το παγκόσμιο. Ο μονοπολικός κόσμος που ίσχυε έως το 2024 με μόνο πόλο παγκόσμιας ηγεμονίας τις ΗΠΑ έχει λήξει. Τώρα ζούμε στην εποχή του τριπολικού κόσμου, των ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας. Και από κοντά πλησιάζει και η Ινδία. Αυτή η εξέλιξη επιφέρει δραματικές αλλαγές σε όλα τα επίπεδα. Γεωπολιτικό, οικονομικό, πολιτικό, εμπορικό κ.ο.κ. Σιγά-σιγά ακόμα και στον τρόπο ζωής. Aυτή η διαπίστωση, είναι διαπίστωση της ίδιας της νέας αμερικανικής ηγεσίας, την οποία διακήρυξε ευθύς αμέσως, μετά την νίκη Τραμπ στις εκλογές. Σήμερα η μάχη για αναδιανομή ισχύος, άρα επιρροής και πλούτου στον κόσμο, μεταξύ ΗΠΑ, Κίνας και Ρωσίας, κατά κύριο λόγο, πραγματοποιείται με όλους τους τρόπους οι οποίοι μπορούν να υπάρξουν. Από πλευράς Ρωσίας κύριος στόχος αυτή τη στιγμή να κερδίσει έδαφος στην Ουκρανία, να λήξει ο πόλεμος, για να επικεντρωθεί στην οικονομία της χώρας και την τεχνολογία, τομείς που υστερεί, έναντι των άλλων δύο. Η Κίνα κτίζει αυτή τη στιγμή σιωπηλά, όπως έκτισε και την οικονομική της ισχύ, τη στρατιωτική της ισχύ και δίνει τη μάχη να υλοποιήσει τη Γραμμή του Μεταξιού, όταν οι ΗΠΑ δίνουν τη μάχη για μια άλλη γραμμή με αφετηρία την Ινδία και κατάληξη τη Δύση, μέσον Ανατολικής Μεσογείου, γεγονός το οποίο εμπλέκει και την Κύπρο. Η μάχη μεταξύ των τριών γιγάντων, επικεντρώνεται στους εξής τομείς: οικονομία, ενέργεια, σπάνιες γαίες, νερό και παραγωγή επισιτιστικών προϊόντων. Μια φοβερή σύγκρουση της οποία η κατάληξη είναι για την ώρα άγνωστη.
Την ίδια ώρα αλλάζουν δραματικά τα κοινωνικο-οικονομικά και πολιτικά δεδομένα στο εσωτερικό σειράς αναπτυγμένων χωρών, κυρίως εντός Ε.Ε., με προεξάρχουσα αλλαγή την άνοδο ακραίων πολιτικών δυνάμεων. Παράλληλα το φοβερό και σύνθετο πρόβλημα, του μεταναστευτικού ασκεί δραστικό ρόλο τόσον στις ευρωπαϊκές οικονομίες και κοινωνίες, όσον και ευρύτερα διεθνώς.
Στην Ευρώπη φυσικά το τεράστιο πρόβλημα ακούει στο όνομα Ουκρανία . Ένα σύνθετο πρόβλημα το οποίο επηρεάζει όχι μόνο από άποψης αρχών αλλά και από οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής άποψης. Πολιτικά αποτελεί έναν από τους λόγους ανόδου της ακροδεξιάς. Οικονομικά αποτελεί αιτία για την αδυναμία της Ε.Ε. να ανταποκριθεί σε τεράστιας σημασίας προβλήματα όπως είναι το αγροτικό, το στεγαστικό και άλλα. Αυτά με τη σειρά τους δημιουργούν κοινωνική αναταραχή. Ένα κρίσιμο ενδοοοικογενειακό πρόβλημα της Ε.Ε. είναι ο τρόπος λήψης αποφάσεων. Η μάχη που διεξάγεται είτε για κατάργηση του βέτο, είτε για εξεύρεση διαδικασιών παράκαμψης του. Πέραν τούτων η Ε.Ε. εξακολουθεί να υστερεί αισθητά στον τομέα της τεχνολογίας και της ενέργειας. Τομείς στους οποίου απέχει κατά πολύ από άλλους ανταγωνιστές της.
Ταυτόχρονα το όλο νέο σκηνικό, η νέα πραγματικότητα διεθνώς, οδηγεί σε ανακατατάξεις κατά περιφέρεια, π.χ. Μέση Ανατολή, αλλά και κατά χώρα, π.χ. Γαλλία αλλά και Ισραήλ. Νέες περιφερειακές δυνάμεις αναδεικνύονται όπως Αίγυπτος και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και Νιγηρία στην Αφρική, Βραζιλία στην Νότια Αμερική κ.ο.κ. Κατά συνέπεια πέραν των τριών πόλων και του εκκολαπτόμενου τέταρτου, των Ινδιών, αναδεικνύονται και διαδραματίζουν ρόλο και άλλες δυνάμεις, κατά περιφέρεια. Αυτό ακριβώς το γεγονός προσφέρεται προς αξιοποίηση και από την Κυπριακή Δημοκρατία. Η οποία Κυπριακή Δημοκρατία στην πράξη όντως αξιοποιεί αυτό το φαινόμενο μέσα από διμερείς, τριμερείς και πολυμερείς συνεργασίες και συμφωνίες. Όπως είναι οι πρόσφατες συμφωνίες συνεργασίας με Γαλλία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Με τη Γαλλία πρόκειται για αναβάθμιση της υφιστάμενης στρατηγικής συνεργασίας και με τα Εμιράτα για μια νέα μεγάλης σημασίας συμφωνία.
Γενικά ομιλούντες οι περιφερειακές συμφωνίες είναι ένας μοχλός – συνεργασίας μέσον του οποίου μπορούν μικρά Κράτη να αναβαθμίσουν τον ρόλο τους και να ενισχύσουν την οντότητα τους.
Μια ανατριχιαστική εξέλιξη μέσα στο 2025 είναι η σταδιακή επάνοδος της πυρηνικής απειλής και η επανεκκίνηση μιας νέας κούρσας εξοπλισμών μεταξύ των ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων του κόσμου, όπως ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα αλλά και Ινδία, Γαλλία, Γερμανία.
Κατά τα λοιπά γενικά ο κόσμος όλος έχει μετατραπεί σε δυστοπικό. Φτώχια, ανεργία, αρρώστιες, πείνα, εγκληματικότητα και άλλα πολλά φοβερά φαινόμενα μαστίζουν τεράστιες περιοχές του κόσμου και τεράστια τμήματα του παγκόσμιου πληθυσμού. Πέραν από τα πιο πάνω η δημοκρατία και τα δημοκρατικά δικαιώματα, οι κοινωνικές κατακτήσεις, η ιατρική περίθαλψη και φροντίδα, η παιδεία και άλλοι τομείς δέχονται σοβαρά κτυπήματα στο όνομα της ασφάλειας και της στήριξης της οικονομίας. Ξεχνούν ορισμένοι ότι τόσον η ασφάλεια, η οικονομία και άλλες στρατηγικές πολιτικές υποτίθεται ότι γίνονται χάριν των ανθρώπων και στο όνομα των λαών, οι οποίοι στην πράξη όλον και περιθωριοποιούνται, από τις πράξεις και τις αποφάσεις των λίγων.
Η ενέργεια, το νερό, οι σπάνιες γαίες μετατρέπονται σε αιτίες προόδου αλλά πολλαπλών δεινών και κινδύνων. Η τεχνολογία έκανε φοβερά άλματα μέχρι του σημείου που μαζί με την ευφορία που προκαλεί, δημιουργεί και πολλές φοβίες.
Αυτά επιγραμματικά θεωρούμε ότι χαρακτήρισαν τον κόσμο μέσα στο 2025.