Πέθανε ο ηθοποιός Χρήστος Πολίτης - Ο ρόλος του Γιάγκου στη «Λάμψη» και οι εμβληματικές ερμηνείες

Πέθανε σε ηλικία 83 ετών ο σπουδαίος ηθοποιός Χρήστος Πολίτης, που έγινε γνωστός για τον ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στη «Λάμψη».
Ο Χρήστος Πολίτης, που άφησε την τελευταία του πνοή την Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου, είχε μακρά παρουσία στο θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο και ήταν από τους ηθοποιούς που άφησαν έντονο το στίγμα τους στον χώρο του θεάματος.
Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή με ανάρτησή του στο Facebook ο συγγραφέας Μάνος Λαμπράκης, γράφοντας «Ο Χρήστος Πολίτης δεν βρίσκεται πια ανάμεσά μας… 1942 – 2026».
Το «βάπτισμα του πυρός» με το έργο «Δέκα μικροί νέγροι»
Ήταν απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Εθνικού Θεάτρου και πρωτοεμφανίστηκε στον θίασο Γιάννη Φέρτη - Ξένιας Καλογεροπούλου στο έργο Δέκα μικροί νέγροι (1965-1966).
Έπειτα έπαιξε στον θίασο Τιτίκας Νικηφοράκη - Νίκου Χατζίσκου στα έργα Πολύ κακό για το τίποτα (1968) και Τσάι και συμπάθεια (1969). Ακολούθησαν συνεργασίες με το θέατρο του Κώστα Μουσούρη και με το Εθνικό Θέατρο. Στο πλαίσιο της συνεργασίας του με το Εθνικό Θέατρο εμφανίστηκε για πρώτη φορά στην αρχαία τραγωδία, στα έργα Χοηφόροι - Ευμενίδες του Αισχύλου και Ιππόλυτος του Ευριπίδη. Επρόκειτο για παραστάσεις με τις οποίες συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό.
Το Απλό Θέατρο και η τελευταία παράσταση
Υπήρξε ιδρυτικό στέλεχος του Απλού Θεάτρου (1974-1990), ένας θίασος που είχε στόχο την θεατρική αποκέντρωση, αρχικά με περιοδείες σε όλη την Ελλάδα και στη συνέχεια, από το 1982, με τη δημιουργία και λειτουργία ενός θεάτρου στις παρυφές του θεατρικού κέντρου της Αθήνας, στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο επικεντρώθηκε κυρίως σε δραματολόγιο ρεπερτορίου, ανεβάζοντας έργα των Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, Λούλας Αναγνωστάκη κ.ά.. Υπήρξε το θέατρο που παρουσίασε για πρώτη φορά στην Ελλάδα, σε ένα ευρύτερο κοινό, τα έργα του Τζο Όρτον. Ο κύκλος του Απλού Θεάτρου για τον Χρ. Πολίτη ολοκληρώθηκε το 1990, με τη διάλυση του θιάσου.
Μετά την αποχώρηση του από το Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με το Εθνικό Θέατρο αλλά και με αρκετούς θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Στο χώρο του αρχαίου δράματος επέστρεψε το 1986, στο πλάι του Αλ. Μινωτή με το Οιδίπους επί Κολωνώ του Σοφοκλή και το 1992 με την Αντιγόνη του Σοφοκλή. Τελευταία θεατρική παράσταση στην οποία συμμετείχε, υπήρξε Το λιοντάρι του χειμώνα του Τζ. Γκόλντμαν, κατά την θεατρική περίοδο 1997-98.
Στον κινηματογράφο εμφανίστηκε για πρώτη φορά με ένα πολύ μικρό ρόλο το 1968, στην ταινία του Νίκου Φώσκολου «Λεωφόρος του μίσους» και με πρωταγωνιστικό ρόλο το 1969 στις ταινίες Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών.
Το 1969 κέρδισε και το βραβείο Β' Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για την ερμηνεία του στην ταινία Το κορίτσι του 17. Στη συνέχεια συνεργάστηκε κυρίως, με τον κινηματογραφικό παραγωγό Τζέιμς Πάρις.
Επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, έπειτα από πολλές δεκαετίες αποχής, συμμετέχοντας στην ταινία Broadway του Χρήστου Μασσαλά.
Ο ρόλος του Γιάγκου Δράκου
Στην τηλεόραση εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 1973, στη σειρά Τα δίχτυα του τρόμου. Μεταξύ άλλων, συμμετείχε στις σειρές Βασίλισσα Αμαλία μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ (1975) και Αφροδίτη με τη Νόρα Βαλσάμη (1977). Την δεκαετία του 1980 είχε ελάχιστες συμμετοχές σε τηλεοπτικά προγράμματα.
Το 1991, επανεμφανίζεται στην τηλεόραση με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου «Η λάμψη» συνεργασία που τον καθιέρωσε στη συνείδηση του τηλεοπτικού κοινού ως Γιάγκο Δράκο, ρόλο που ερμήνευσε για 14 χρόνια, έως το καλοκαίρι του 2005.
Η συμμετοχή του στη Λάμψη υπήρξε μία από τις τελευταίες καλλιτεχνικές του δραστηριότητες.