Της Ελένης Κωνσταντίνου
Τα σχολεία δεν είναι απλώς κτίρια όπου μεταδίδεται γνώση. Είναι ζωντανοί οργανισμοί, χώροι μάθησης, κοινωνικοποίησης και ασφάλειας για χιλιάδες παιδιά και νέους. Ανήκουν σε ολόκληρη την κοινωνία και αντικατοπτρίζουν τις προτεραιότητές της. Όταν τα σχολεία υποβαθμίζονται, όταν λειτουργούν σε συνθήκες υπερπληθυσμού ή με σοβαρά προβλήματα υποδομής, τότε δεν πλήττεται μόνο η εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά και το δικαίωμα των παιδιών σε ένα ασφαλές και αξιοπρεπές περιβάλλον.
Η πρόσφατη παρέμβαση της Ομοσπονδίας Μέσης Εκπαίδευσης Λάρνακας αναδεικνύει μια πραγματικότητα που δεν μπορεί άλλο να αγνοείται. Ο υπερπληθυσμός σε σχολικές μονάδες, οι ελλείψεις σε αίθουσες, οι παλαιωμένες εγκαταστάσεις και τα προβλήματα υλικοτεχνικής υποδομής δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι το αποτέλεσμα καθυστερήσεων, αποσπασματικών παρεμβάσεων και έλλειψης μακροπρόθεσμου σχεδιασμού. Η ανάγκη για ανέγερση νέων, σύγχρονων και ασφαλών σχολικών μονάδων, αλλά και για ουσιαστικό εκσυγχρονισμό των υφιστάμενων, είναι πλέον επείγουσα.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν τα ζητήματα που άπτονται της ασφάλειας και της υγείας μαθητών και εκπαιδευτικών. Όπως ορθά επισημάνθηκε από τους εκπροσώπους των γονέων, υπάρχουν προβλήματα που δεν επιδέχονται καμία αναβολή. Η Πολιτεία οφείλει να διασφαλίσει άμεσους μηχανισμούς επιθεώρησης, ιεράρχησης και επίλυσης των αναγκών κάθε σχολικής μονάδας, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων: διευθύνσεων, εκπαιδευτικών, γονέων και μαθητών.
Το ζήτημα των κλιματιστικών αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι ακραίες καιρικές συνθήκες δεν είναι πλέον εξαίρεση, αλλά καθημερινότητα. Η προσωρινή αντιμετώπιση, όπως αυτή που έγινε για τις Παγκύπριες Εξετάσεις, δεν αρκεί. Χρειάζονται ολοκληρωμένες παρεμβάσεις, αναβάθμιση ηλεκτρολογικών εγκαταστάσεων και σαφή χρονοδιαγράμματα, ώστε όλα τα σχολεία να μπορούν να λειτουργούν με αξιοπρέπεια.
Η στήριξη των σχολείων δεν είναι χάρη ούτε πολυτέλεια. Είναι επένδυση στο μέλλον. Η Παιδεία και οι υποδομές της πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο. Δεν μπορεί να μιλάμε για ποιοτική εκπαίδευση μέσα σε ακατάλληλα κτίρια. Αν τα σχολεία ανήκουν σε όλους μας, τότε όλοι –και πρώτα απ’ όλα η Πολιτεία– έχουμε την ευθύνη να τα προστατεύσουμε, να τα αναβαθμίσουμε και να τα στηρίξουμε έμπρακτα.
Τα σχολεία ανήκουν σε όλους και γι’ αυτό πρέπει να στηρίζονται
Η Ελένη Κωνσταντίνου τονίζει τη σημασία της στήριξης των σχολείων, τα οποία θεωρεί ζωτικούς οργανισμούς για την κοινωνία και τη μάθηση των παιδιών. Επισημαίνει ότι η υποβάθμιση των σχολείων και οι ελλείψεις υποδομών επηρεάζουν αρνητικά την εκπαιδευτική διαδικασία και το δικαίωμα των παιδιών σε ένα ασφαλές περιβάλλον. Η Ομοσπονδία Μέσης Εκπαίδευσης Λάρνακας έχει αναδείξει τα προβλήματα υπερπληθυσμού, τις ελλείψεις αιθουσών και τις παλαιωμένες εγκαταστάσεις που αντιμετωπίζουν πολλά σχολεία. Η συγγραφέας υποστηρίζει ότι απαιτείται μακροπρόθεσμος σχεδιασμός και ουσιαστικές παρεμβάσεις για την επίλυση αυτών των προβλημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ζητήματα ασφάλειας και υγείας, καθώς και στην ανάγκη για άμεσους μηχανισμούς επιθεώρησης και επίλυσης των αναγκών κάθε σχολικής μονάδας, με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων. Το παράδειγμα των κλιματιστικών αναδεικνύει την ανάγκη για ολοκληρωμένες παρεμβάσεις και όχι προσωρινές λύσεις. Η συγγραφέας καταλήγει υπογραμμίζοντας ότι η στήριξη των σχολείων είναι επένδυση στο μέλλον και ότι η Παιδεία και οι υποδομές της πρέπει να αντιμετωπίζονται ως ενιαίο σύνολο. Η Παιδεία δεν μπορεί να είναι ποιοτική μέσα σε ακατάλληλα κτίρια.
You Might Also Like
Έλενα Περικλέους: «Είναι μια θέση ευθύνης με ηθικό βάρος»
Δεκ 28
Όλοι έχουν δίκαιο και άδικο
Ιαν 3
Σεβασμός στους ηλικιωμένους – Το στοίχημα που πρέπει να κερδηθεί
Ιαν 4
«Έξυπνες» τροφές στην εμμηνόπαυση
Ιαν 10
Ανεπάρκεια επιβολής του νόμου και καθυστερημένες δικαστικές διαδικασίες για θέματα έμφυλης βίας
Ιαν 11