«Όχι» σε απελευθέρωση καταζητούμενου στη Γαλλία-Επικαλέστηκε τα δύο παιδιά του

Το Εφετείο απέρριψε αίτημα αποφυλάκισης με εγγύηση εκζητούμενου που κρατείται βάσει Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης, κρίνοντας ότι μετά την έκδοση πρωτόδικης απόφασης για την παράδοσή του στη Γαλλία ο κίνδυνος φυγοδικίας είναι αυξημένος και δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί με ηπιότερα μέτρα.
Η υπόθεση αφορά απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 15 Δεκεμβρίου 2025, με την οποία διατάχθηκε η έκδοση του εκζητούμενου στις γαλλικές αρχές και η κράτησή του μέχρι την παράδοση, στο πλαίσιο εκτέλεσης Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης. Κατά της απόφασης αυτής καταχωρίστηκε έφεση, η οποία εκκρεμεί, ενώ παράλληλα ο εκζητούμενος υπέβαλε αίτηση στο Εφετείο ζητώντας να αφεθεί ελεύθερος με εγγύηση, υπό τους ίδιους όρους που ίσχυαν κατά την πρωτόδικη διαδικασία, μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της έφεσης.
Η αίτηση στηρίχθηκε σε συνταγματικές διατάξεις, στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, στον περί Ευρωπαϊκού Εντάλματος Σύλληψης Νόμο, καθώς και στο άρθρο 12 της Απόφασης-Πλαίσιο 2002/584. Προς υποστήριξή της κατατέθηκε ένορκη δήλωση δικηγόρου, ο οποίος επικαλέστηκε την οικογενειακή, επαγγελματική και κοινωνική ένταξη του εκζητούμενου στην Κύπρο, αλλά και σοβαρά προβλήματα υγείας, υποστηρίζοντας ότι όλα αυτά εκμηδενίζουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.
Σύμφωνα με τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ο εκζητούμενος διαμένει μόνιμα στη Λεμεσό από το 2019, είναι παντρεμένος, πατέρας δύο ανηλίκων παιδιών, επιχειρηματίας με οικονομική δραστηριότητα στην Κύπρο και ενεργό μέλος της εβραϊκής κοινότητας. Προβλήθηκε επίσης ότι πάσχει από σοβαρό καρδιολογικό πρόβλημα, για το οποίο παρακολουθείται από γιατρούς στην Κύπρο, ενώ τονίστηκε ότι κατά την πρωτόδικη διαδικασία είχε συμμορφωθεί πλήρως με όλους τους όρους εγγύησης. Η υπεράσπιση υποστήριξε ακόμη ότι, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης, το χρηματικό ποσό που φέρεται να έχει λάβει ανέρχεται περίπου στις 20.000 δολάρια, γεγονός που, κατά τον ισχυρισμό της, καθιστά δυσανάλογη τη συνέχιση της κράτησης σε σχέση με τη βλάβη που υφίσταται ο ίδιος και η οικογένειά του.
Απέναντι στα πιο πάνω, η πλευρά της Δημοκρατίας έφερε ένσταση, υποστηρίζοντας ότι η αίτηση είναι αβάσιμη τόσο νομικά όσο και ουσιαστικά. Τονίστηκε ότι η ύπαρξη πρωτόδικης απόφασης για έκδοση διαφοροποιεί ριζικά τα δεδομένα και εντείνει τον κίνδυνο φυγοδικίας, ο οποίος, κατά την άποψή της, δεν μπορεί να υπερφαλαγγιστεί από τους δεσμούς του εκζητούμενου με την Κύπρο. Επιπλέον, υποστηρίχθηκε ότι τα προβλήματα υγείας του αντιμετωπίζονται επαρκώς από τις αρμόδιες αρχές και ότι η προηγούμενη συμμόρφωση με όρους εγγύησης δεν παρέχει πλέον επαρκείς διασφαλίσεις, αφού τότε δεν υπήρχε απόφαση για την παράδοσή του.
Σε σχέση με την αρχή της αναλογικότητας, η εκπρόσωπος του εφεσίβλητου υποστήριξε ότι το ζήτημα δεν είναι το ύψος του ποσού που φέρεται να συνδέεται με τον εκζητούμενο, αλλά ο κίνδυνος να ματαιωθεί η αποτελεσματική λειτουργία του μηχανισμού παράδοσης. Όπως ανέφερε, το ποσό των 20.000 δολαρίων αποτελεί μόνο ένα επιμέρους στοιχείο σε μια ευρύτερη υπόθεση διεθνούς οργανωμένου εγκλήματος και διαδικτυακών απατών, για την οποία ο εκζητούμενος φέρεται να καταζητείται.
Το Εφετείο, αφού εξέτασε το σύνολο του υλικού, έκρινε ότι έχει εξουσία να εξετάσει το αίτημα αποφυλάκισης, τόσο κατ’ αναλογία των σχετικών διατάξεων της Ποινικής Δικονομίας όσο και βάσει του άρθρου 12 της Απόφασης-Πλαίσιο. Ωστόσο, διαπίστωσε ότι, παρά το γεγονός ότι οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές περιστάσεις του εκζητούμενου δεν αμφισβητήθηκαν, καθώς και ότι τα προβλήματα υγείας του αντιμετωπίζονται, τα στοιχεία αυτά δεν επαρκούν πλέον για να εξουδετερώσουν τον αυξημένο κίνδυνο φυγοδικίας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στο γεγονός ότι το Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης αφορά πέντε ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα, μεταξύ των οποίων απάτη μέσω εγκληματικής οργάνωσης, συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση με σκοπό τη νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες και παροχή διαδικτυακής πλατφόρμας για τη διευκόλυνση παράνομων συναλλαγών, αδικήματα που επισύρουν βαριές ποινές. Το Δικαστήριο υιοθέτησε τη θέση ότι, στο πλαίσιο της αναλογικότητας, το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι η οικονομική διάσταση των επί μέρους πράξεων, αλλά ο κίνδυνος να υπονομευθεί η διαδικασία παράδοσης.
Σε ό,τι αφορά τα προβλήματα υγείας, το Εφετείο σημείωσε ότι, σύμφωνα με ένορκη δήλωση της Αστυνομίας, ο εκζητούμενος μεταφέρθηκε σε δημόσιο και στη συνέχεια σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της επιλογής του, όπου υποβάλλεται σε διαγνωστικές εξετάσεις και λαμβάνει την αναγκαία φροντίδα, χωρίς να έχει κριθεί αναγκαία οποιαδήποτε επέμβαση. Επεσήμανε δε ότι δεν προσκομίστηκε ιατρική βεβαίωση που να τεκμηριώνει αδυναμία αντιμετώπισης των προβλημάτων υγείας του εντός συνθηκών κράτησης.
Λαμβάνοντας επίσης υπόψη ότι η εκδίκαση της έφεσης έχει ορισθεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, το Εφετείο κατέληξε ότι, υπό τις παρούσες περιστάσεις, ο κίνδυνος φυγοδικίας δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί με όρους εγγύησης. Ως εκ τούτου, απέρριψε την αίτηση αποφυλάκισης, διατηρώντας τον εκζητούμενο υπό κράτηση μέχρι την έκδοση τελεσίδικης απόφασης επί της έφεσης.
Διαβάστε επίσης: Αυτούσια η Ομολογία Πίστεως του Τυχικού: Απορρίπτει σύνδεση με αιρετικούς