2026 is Approaching Through Absurdity

Τζαι πάνω που ελέαμεν πως το 2025 ήταν ήδη έναν παναΐριν χειρότερον που τον προηγούμενον χρόνον, το 2026 μπαίνει φορτσάτον, λέει μας «Hold my beer, my wine and all of my tequila,» τζαι διά της ασυναρτησίας πας τα φκιά. Χρόνια πολλά χωρκανοί τζαι άλλον κακόν να μεν μας βρει; Πλέον οι ευχές καλού, κακού, ας συνοδεύονται που έναν ερωτηματικό καθώς η πραγματικότητα που ζούμε ξεπερνά τη φαντασία. Στο σινεμά αν μη τι άλλο υπάρχει τζαι μιαν κατηγοριοποίηση, π.χ. κωμωδία, τραγωδία, δράση, φαντασία κλπ. Ξέρεις τι βλέπεις ρε παιδί μου. Ενώ η πραγματικότητά μας τη σήμερον ημέρα έρκεται δίχα καν υπότιτλους. Ένας αχταρμάς. Ξυπνάς το πρωίν τζαι έχουν αλλάξει οι κανόνες επιβίωσης τζαι δεν έσιεις ιδέαν ποιοι έν' οι σημερινοί σου εχθροί, ποιοι οι φίλοι τζαι ποιοι οι σύμμαχοι.
Άρκεψα να εύχομαι κρυφά να υπάρχει μετεμψύχωση. Δεν μπορεί η μόνη ευκαιρία για ζωή που μου εδόθην να χαραμίζεται σε έναν έλος πνιμένον στην ηλιθιότητα. Μέχρι τζαι πενήντα χρόνια πριν είχαμεν την δικαιολογία της ελλιπούς πληροφόρησης. Τι δικαιολογίαν όμως έχουμεν σήμερα. Καμιάν απολύτως. Η ηλιθιότητα τζαι η ξερολίαση είναι πλέον επιλογές. Επιλέγει ο καθείς να παραμένει στάσιμος. Επιλέγει τα ποταπά του ένστικτα έναντι της αντιμετώπισης της αλήθκειας. Δεν ενδιαφέρει πολλούς το να καλλιεργηθούν ως δίκαιοι. Το «πνεύμα» έκαμεν φτερά τζαι πέτασεν προς άγνωστην κατεύθυνση. Το μόνον που μας έμεινεν έν' όφκιερα κύμβαλα συνδεδεμένα στα σώματα που περιφέρουμεν γυρόν- γυρόν ώσπου να πεθάνουμεν. Νενικήκαμεν που την ανάποδην. Ήρτεν η ώρα να καταθέσουμεν τα «όπλα» όσοι φυσικά τα κρατούσαμεν. Ο ηλίθιος πάντα θα νικά.
Το δε «διεθνές» δίκαιο έγινεν κολοσφόντζιν αναλόγως της ιδεολογίας που ασπάζεται ο καθείς τζαι η καθεμιά. Η πόλωση που δεξιά ως αριστερά θυμίζει αρένα με λιοντάρκα. Απού αποδείξει ποιος έσιει πιο πολλήν δίκαιον. Σιηλοτρώουνται οι «κουλτουριάριδες», οι «προοδευτικοί», οι «ψαγμένοι», οι «μορφωμένοι φιλελεύθεροι», οι «της ελευθερίας της έκφρασης», οι «παsh δημοκράτες» μέχρι τζαι το παρδαλόν κατσίκιν, καθημερινά σε μιαν εικονικήν πραγματικότηταν να λεν τα δικά τους νομίζοντας πως κάμνουν επαναστάσεις δίχως να λαμβάνουν υπόψην τους ταλαίπωρους που μόνην έγνοιαν πλέον έχουν πώς να βάλουν φαΐν πας το τραπέζιν τους. Τούτοι οι ταλαίπωροι αποφάσισαν πως εν θα καρτερούν τον κάθε κεντικελένην να τους σώσει τζαι αρκέψαν να οργανώνονται που μόνοι τους για να αναλάβουν την εξουσία. Ήδη είχαν την πρώτην τους νίκη τζαι από ό,τι φαίνεται θα παν τζαι για την επόμενη. Τζαι ειλικρινά δεν ξέρω ποιον να φοούμαι πιο πολλά ποδά τζαι να πάει. Έναν αγράμματον που θα καλείται να μελετήσει νομοθεσία για να την ψηφίσει ή τον μορφωμένον που την επεξεργάζεται ως προς το δικόν του συμφέρον. Μέση οδός δεν υπάρχει. Ή την Σκύλαν ή την Χάρυβδην.
Ίσως τελικά οι πολλοί να 'χουν το δίκαιον. Ίσως το να επιλέγεις ηλιθιότητα τζαι να είναι το βαθύτερο νόημαν της ζωής. Σε τι ωφελεί δηλαδή το να διακρίνεις τα εγκλήματα τζαι που την μιαν τζαι που την άλλην πλευράν. Κερδίζεις κάτι; Μιαν τυρόπιταν τζαι γαλατάκιν ας πούμεν; Θκυό πίττες σουβλάκια με πίκλαν; Τι; Απολύτως τίποτε. Ή μάλλον κερδίζεις κάτι. Πέντε εγκεφαλικά, έξι εμφράγματα τζαι πρόωρη συνάντηση με τον χάρον. Μακάριοι οι πτωχοί τω πνευμάτι, δεν έλεγαν οι πρόγονοί μας; Ε, μακάριοι τζαι μεις. Για αυτό ελπίζω πια στη μετεμψύχωση. Αν ξανάρτω στα επίγεια θέλω να έρτω σαν κοράζινος. Ούτε πολλά μιτσήν πουλίν για να κινδυνεύκω μα ούτε τζαι μεγάλον για να μεν έχω αρκετήν τροφήν. Άσε που κανένας πουλολάγνος δεν θα με τζυνηά ως γκουρμέ πουλερικόν. Μιαν άλφα νοημοσύνη την κατέχει το είδος, συνεννόηση μεταξύ τους υπάρχει, θα έχω φτερά για να πετώ, οπόταν τι άλλο θέλω; Θα κατεβάσω τζαι μιαν εφαρμογή να μάθω κορακίστικα καλού, κακού, άρα πολληνίσκουν οι πιθανότητες μου τζαι μια χαρά. Με έγνοιες για το μέλλον θα έχω με τίποτε. Απλά, ταπεινά ένστικτα επιβίωσης.
Δεν νομίζω να καταφέρει να με εκπλήξει κάτι άλλο πλέον. Τζαι εξωγήινοι να κατεβούν για καφέ στο Στάρμπακς ή στον καφενέ του χωρκού θα είναι απλά Δευτέρα. Σιγά τα ωά δηλαδή. Ζαττίν δαμαί επιβιώνουμεν στον αυτόματο πιλότο τζείνοι μας ελείψαν;
Καλήν χρονιάν καλοί μου άνθρωποι