Belharra στο Αιγαίο, καχυποψία στον τουρκικό Τύπο

Τα τουρκικά ΜΜΕ «θάβουν» το ραντεβού στην Άγκυρα και πανηγυρίζουν το «καρφί» Φιντάν για Μητσοτάκη-Νετανιάχου
Με όρους πρόθεσης και όχι απλής αμυντικής αναβάθμισης αντιμετωπίζει ο τουρκικός Τύπος την ένταξη της πρώτης φρεγάτας Belharra στο ελληνικό Πολεμικό Ναυτικό. Τα τουρκικά ΜΜΕ προς το παρόν επιλέγουν την ουδέτερη καταγραφή, αλλά στους τίτλους τους εντάσσουν το γεγονός σε ένα ευρύτερο αφήγημα «εξοπλιστικής κλιμάκωσης», με σαφή αναφορά στο Αιγαίο και στο τραύμα της κρίσης του Oruc Reis.
CNNTürk – «Συνεχίζεται η επίθεση εξοπλισμών: Η Ελλάδα αποκαλύπτει την πρώτη φρεγάτα Belharra»
Το CNN Türk υιοθετεί έναν λόγο ευθέως καχύποπτο, παρουσιάζοντας την ελληνική κίνηση ως συνέχεια μιας μακράς «επίθεσης εξοπλισμών» που, κατά το δίκτυο, ξεκίνησε μετά την κρίση του Oruc Reis το 2020.
Το δημοσίευμα τονίζει ότι «η Ελλάδα πραγματοποίησε επίδειξη ισχύος για τη νέα της φρεγάτα», συνδέοντας την τελετή ένταξης του πλοίου με πολιτικό και στρατηγικό μήνυμα προς την Τουρκία. Η Belharra δεν παρουσιάζεται ως τεχνικό επίτευγμα, αλλά ως συμβολικό εργαλείο αποτροπής.
Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στο οικονομικό μέγεθος του προγράμματος, με τη σημείωση ότι πρόκειται για «το πρώτο πρόγραμμα εξοπλισμών ύψους 14,5 δισ. ευρώ», ενώ υπενθυμίζεται ότι οι τέσσερις φρεγάτες αποκτήθηκαν από τη Γαλλία έναντι περίπου 4 δισ. ευρώ, στοιχείο που ενισχύει το αφήγημα περί «συστηματικής στρατιωτικής ενίσχυσης».
Σαμπάχ – «Γαλλικές ενισχύσεις για το ελληνικό ναυτικό! Η πρώτη φρεγάτα Belharra παραδόθηκε»
Η Σαμπάχ επιλέγει πιο φορτισμένη γλώσσα, δίνοντας έμφαση όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και στη Γαλλία ως στρατηγικό υποστηρικτή. Ο όρος «γαλλική ενίσχυση» υποδηλώνει έμμεσα γεωπολιτική συμμαχία με σαφές αποτύπωμα στην ανατολική Μεσόγειο.
Το πλοίο παρουσιάζεται ως «σημαντικό βήμα στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού του στρατού της Αθήνας».
Η εφημερίδα δεν σχολιάζει άμεσα επιχειρησιακές δυνατότητες, αλλά αφήνει να εννοηθεί ότι η Belharra εντάσσεται σε μια συνολική στρατηγική αναβάθμισης που αλλάζει τις ισορροπίες, ιδίως σε μια περίοδο όπου οι περιφερειακές συμμαχίες βρίσκονται σε ρευστότητα.
Χουριέτ – «Η Ελλάδα παρέλαβε το πρώτο από τα πολεμικά πλοία που παρήγγειλε»
Η Χουριέτ κινείται σε πιο συγκρατημένο ύφος, ωστόσο και εδώ η επιλογή λέξεων δεν είναι αθώα. Η παράδοση της φρεγάτας καταγράφεται ως το «πρώτο» βήμα μιας ευρύτερης αλυσίδας παραδόσεων, υπογραμμίζοντας ότι δεν πρόκειται για μεμονωμένο γεγονός.
Η εφημερίδα αποφεύγει τις αιχμηρές διατυπώσεις, όμως το πλαίσιο παραμένει σαφές: η Ελλάδα υλοποιεί σταθερά τις εξοπλιστικές της επιλογές, ενισχύοντας το ναυτικό της αποτύπωμα σε μια περίοδο όπου οι ελληνοτουρκικές ισορροπίες παρακολουθούνται στενά από την Άγκυρα.
Συνολικά, ο τουρκικός Τύπος βλέπει τη Belharra ως σύμβολο στρατηγικής κατεύθυνσης της Αθήνας. Άλλοτε με γλώσσα ανησυχίας, άλλοτε με υπαινιγμούς περικύκλωσης και άλλοτε με ψυχρή καταγραφή, το κοινό νήμα είναι σαφές: η ελληνική φρεγάτα διαβάζεται στην Τουρκία ως μήνυμα ισχύος με αποδέκτη το Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο.
Παρακάτω είναι το άρθρο, γραμμένο αμιγώς ως ανάγνωση και καύχηση του τουρκικού Τύπου, όχι ως ουδέτερη είδηση, με σαφή σχολιαστική διάθεση, όπως ακριβώς ζητάς. Κάθε ενότητα ανοίγει με δημοσιογραφική εισαγωγή–σχόλιο, που αποτυπώνει το πώς βλέπουν και καμαρώνουν τα τουρκικά ΜΜΕ τη δήλωση Φιντάν.
Η Άγκυρα «δείχνει» Μητσοτάκη και ο τουρκικός Τύπος πανηγυρίζει
Παράλληλα, ο τουρκικός τύπος σήμερα δεν προβάλλει καθόλου και πουθενά τις δηλώσεις του Χακάν Φιντάν για την επίσκεψη Μητσοτάκη και τη συνεδρίαση του Ανώτατου Στρατηγικού Συμβουλίου στην Άγκυρα πιθανότατα το Φεβρουάριο, παρά μόνο την απάντηση -ως πολιτικό τρόπαιο μάλιστα- προς την Ελληνίδα δημοσιογράφο, Βάνα Στέλλου για το SLPress για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Μπενιαμίν Νετανιάχου.
Μιλά για διεθνή απομόνωση του Ισραήλ, ευρωπαϊκή αμηχανία και, στο επίκεντρο, η Ελλάδα ως «εξαίρεση» που εκτίθεται διεθνώς.
«Ιστορική επίπληξη από τον Φιντάν στην Ελλάδα»
Με σχεδόν θριαμβευτικό τόνο, η Γενί Ακίτ παρουσιάζει τη δήλωση Φιντάν ως «ιστορικό άδειασμα» της Αθήνας και προσωπικά του Έλληνα πρωθυπουργού. Το δημοσίευμα δεν κρύβει τον ενθουσιασμό του για την απάντηση του Τούρκου ΥΠΕΞ, την οποία χαρακτηρίζει «εντυπωσιακή» και πολιτικά αποκαλυπτική.
Όπως γράφει, η στιγμή-κλειδί ήρθε όταν ο Φιντάν απάντησε:
«Δεν βλέπετε κανέναν πρωθυπουργό, εκτός από τον Έλληνα πρωθυπουργό, να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ για να φωτογραφηθεί. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί όχι; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι το να φωτογραφίζονται μαζί του δεν είναι ευχάριστο στις μέρες μας. Ούτε αυτός (ο Νετανιάχου) μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως θα μπορούσε να πάει στην Ελλάδα».
Η Γενί Ακίτ σχολιάζει ότι η φράση αυτή «αποκάλυψε ειρωνικά αλλά καθαρά» τη διεθνή απομόνωση του Νετανιάχου και την αδυναμία εξομάλυνσης των σχέσεων με το Ισραήλ λόγω της Γάζας. Προχωρά ακόμη περισσότερο πως στην Ελλάδα υπάρχει «σοβαρή ανησυχία» για τη σχέση της κυβέρνησης Μητσοτάκη με το Ισραήλ.
Το συμπέρασμα της εφημερίδας είναι σαφές και αυτάρεσκο: η δήλωση Φιντάν αποτελεί «ζωντανή απόδειξη» ότι η αποστασιοποίηση από τον Νετανιάχου έχει γίνει πλέον ευρωπαϊκό ρεύμα, με την Ελλάδα να εμφανίζεται ως πολιτική εξαίρεση.
«Ο Χακάν Φιντάν απαντά σε Έλληνα δημοσιογράφο για τον Νετανιάχου: “Ίσως έρθει εκεί”»
Πιο προσεκτική στο ύφος, αλλά εξίσου αιχμηρή στο υπονοούμενο, η Μιλιέτ προβάλλει τη δήλωση Φιντάν ως πολιτικό σχόλιο με διεθνή εμβέλεια. Η εφημερίδα στέκεται κυρίως στο πλαίσιο: την άρνηση της Τουρκίας να εξομαλύνει τις σχέσεις με το Ισραήλ όσο συνεχίζεται ο πόλεμος στη Γάζα.
Η Μιλιέτ παραθέτει εκτενώς τη θέση του Τούρκου ΥΠΕΞ:
«Η γενοκτονία που ξεκίνησαν μετά τις 7 Οκτωβρίου... Γι’ αυτό φτάσαμε σε αυτό το σημείο στις σχέσεις μας. Όταν οι Ισραηλινοί σταματήσουν την καταπίεση και τη βία εναντίον των Παλαιστινίων, η Τουρκία δεν θα έχει κανένα πρόβλημα να επιδιώξει την ομαλοποίηση των σχέσεών της».
Ωστόσο, η εφημερίδα αναδεικνύει ως πολιτικό «καρφί» τη σύγκριση με την Ελλάδα, επαναλαμβάνοντας τη φράση που —όπως δείχνει και ο τίτλος— κλέβει την παράσταση:
«Εκτός από τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, δεν βλέπετε κανέναν άλλο πρωθυπουργό να πηγαίνει στο Τελ Αβίβ και να ποζάρει. Κανείς δεν πηγαίνει. Γιατί δεν πηγαίνουν; Οι Ευρωπαίοι ηγέτες γνωρίζουν ότι σήμερα δεν είναι ευχάριστο να ποζάρουν μαζί του. Ο ίδιος (ο Νετανιάχου) δεν μπορεί να πάει πουθενά. Ίσως να μπορεί να πάει στην Ελλάδα».
Η Μιλιέτ αφήνει να εννοηθεί ότι η Άγκυρα στέκεται στη «σωστή πλευρά της Ιστορίας», ενώ η Αθήνα εμφανίζεται —έμμεσα αλλά καθαρά— απομονωμένη μέσα στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που αλλάζει στάση απέναντι στο Ισραήλ.