China's Decreasing Demand Shifts Dynamics for Venezuela's Oil

Του David Fickling
Από μια άποψη, η απόφαση των ΗΠΑ να συλλάβουν τον πρώην πρόεδρο της Βενεζουέλας Νικολάς Μαδούρο και να καταλάβουν τον έλεγχο της πετρελαϊκής βιομηχανίας της χώρας, αποτελεί μια προσπάθεια να απομακρύνουν την επιρροή της Κίνας από την Αμερική. Σε έναν κόσμο που χωρίζεται σε σφαίρες επιρροής, το “Δόγμα Ντονρόε” λέει στο Πεκίνο: κάτω τα χέρια από την αυτοκρατορία του αργού πετρελαίου που χτίζει ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ στο δυτικό ημισφαίριο.
Και όμως, η Κίνα θα έχει κεντρικό ρόλο στο επόμενο κεφάλαιο της Βενεζουέλας – γιατί οποιαδήποτε βιώσιμη λύση στη μακροχρόνια κρίση της χώρας πιθανότατα θα περιλαμβάνει κάποιον, κάπου, που θα αγοράζει περισσότερο πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα.
“Σχετικά με τις άλλες χώρες που θέλουν πετρέλαιο, εμείς ασχολούμαστε με το πετρέλαιο, θα τους το πουλήσουμε”, δήλωσε ο Τραμπ σε συνέντευξη Τύπου στις 3 Ιανουαρίου. “Δεν θα πούμε ότι δεν θα τους το δώσουμε. Με άλλα λόγια, θα πουλάμε πετρέλαιο, πιθανώς σε πολύ μεγαλύτερες ποσότητες”.Play Video
Αυτό είναι πιο εύκολο στα λόγια παρά στην πράξη. Η Κίνα, η χώρα που συνέβαλε περισσότερο στην αύξηση της ζήτησης πετρελαίου τις τελευταίες δεκαετίες και ο βασικός πελάτης πετρελαίου της Βενεζουέλας, χρειάζεται τώρα μικρότερες ποσότητες καθώς η κατανάλωση μειώνεται. Οποιοδήποτε σχέδιο για να κερδίσει χρήματα από την αποκατάσταση της θέσης της Βενεζουέλας ως σημαντικού εξαγωγέα πετρελαίου θα πρέπει να λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο μεγαλύτερος εισαγωγέας αποσύρεται από την αγορά.
Από τον πρώτο γύρο κυρώσεων κατά της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Βενεζουέλας το 2019, η πελατειακή της βάση έχει περιοριστεί σε δύο μόνο χώρες: τις ΗΠΑ (όπου οι εξαγωγές επιτρέπονται περιστασιακά βάσει ειδικής απαλλαγής) και την Κίνα, τη μόνη χώρα με την οικονομική και πολιτική δύναμη να αγνοήσει το καθεστώς κυρώσεων της Ουάσιγκτον.
Οι βασικοί παράγοντες εδώ είναι οι λεγόμενοι “teapot refiners”, μια ομάδα μη κρατικών εργοστασίων που συγκεντρώνονται στην επαρχία Σαντόνγκ, νότια του Πεκίνου. Με τα χρόνια έχουν αποκτήσει τη φήμη ότι μετά βίας επιβιώνουν, ενώ ανταγωνίζονται κρατικές πετρελαϊκές εταιρείες με καλύτερες διασυνδέσεις και κεφάλαια.
Είναι οι σημαντικότεροι καταναλωτές βενεζουελάνικου αργού πετρελαίου τα τελευταία χρόνια. Μέχρι το 2021 περίπου, ήταν πρόθυμοι αγοραστές του παχύρρευστου προϊόντος της χώρας – το οποίο δεν είναι ελκυστικό για πολλά διυλιστήρια, επειδή είναι δύσκολο να επεξεργαστεί – λόγω της χρήσης του στην παραγωγή ασφάλτου (για δρόμους και στέγες). Τα διυλιστήρια του Σαντόνγκ παράγουν περίπου το 40% του συνόλου – μια καλή εμπορική δραστηριότητα όταν η άνθηση της αγοράς ακινήτων στην Κίνα βρισκόταν στο αποκορύφωμά της.
Όταν η φούσκα των ακινήτων έσκασε το 2021, το εμπόριο αυτό μειώθηκε σε λίγο περισσότερο από το μισό του επιπέδου που είχε φτάσει το 2020, αλλά οι μικροί διυλιστές βρήκαν τη λύση. Αγοράζοντας πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα, το Ιράν και τη Ρωσία με μεγάλη έκπτωση σε σχέση με τις κανονικές τιμές, κατάφεραν να συνεχίσουν να αποκομίζουν τα ελάχιστα περιθώρια κέρδους.
Οι κινεζικές εισαγωγές αργού πετρελαίου από τη Μαλαισία και, σε μικρότερο βαθμό, από την Ινδονησία μας δίνουν μια ιδέα της κλίμακας αυτής της δραστηριότητας. Τα τελευταία χρόνια, αυτές οι εισαγωγές έχουν υπερβεί κατά πολύ τους όγκους που μπορούν να παράγουν αυτές οι χώρες. Αυτό είναι ένα ηχηρό μήνυμα ότι η πραγματική πηγή είναι το πετρέλαιο που υπόκειται σε κυρώσεις και μεταφέρεται με πλοία-φαντάσματα σε διεθνή ύδατα για να μην φανεί η προέλευσή του.
Πολλά εξαρτώνται τώρα από το αν θα επιτραπεί στην Κίνα να αγοράσει αργό πετρέλαιο από τη Βενεζουέλα. Τα σχόλια του Τραμπ υποδηλώνουν ότι υιοθετεί την ίδια στάση όπως όταν επέτρεψε στο εμπόριο αιθανίου μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας να συνεχιστεί σε μεγάλο βαθμό ανεμπόδιστο κατά τη διάρκεια ενός έτους χαοτικών δασμών. Ωστόσο, είναι πιθανό να επικρατήσει η ιδεολογία, και άρα να μπλοκάρει το Πεκίνο. Και πάλι, η άρση των κυρώσεων θα αυξήσει σίγουρα την τιμή του πετρελαίου της Βενεζουέλας, κάτι που θα μπορούσε να υπονομεύσει τα ήδη χαμηλά περιθώρια κέρδους των “teapot refiners”. Εν τω μεταξύ, η κατάσταση ασφαλείας στο Καράκας φαίνεται να είναι, στην καλύτερη περίπτωση, ρευστή. Η Ουάσιγκτον μπορεί να μην έχει τον τελικό λόγο σε οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
Εν πάση περιπτώσει, δεν είναι σαφές αν υπάρχει ανάγκη για περισσότερα βαρέλια από τη Νότια Αμερική. Με τα ηλεκτρικά οχήματα να αποτελούν πλέον περισσότερο από το 50% των πωλήσεων αυτοκινήτων στην Κίνα, τα αποθέματα βενζίνης στα μικρά διυλιστήρια βρίσκονται στα υψηλότερα εποχιακά επίπεδα των τελευταίων δύο δεκαετιών. Σε αντίθεση με τα διυλιστήρια των ΗΠΑ στις ακτές της Λουιζιάνα και του Τέξας, τα οποία είναι τα καταλληλότερα για την επεξεργασία του πετρελαίου της Βενεζουέλας και λειτουργούν σχεδόν στο 100% της παραγωγικής τους ικανότητας τους τελευταίους μήνες, τα μικρά διυλιστήρια λειτουργούσαν κάτω από το 50% της παραγωγικής τους ικανότητας για το μεγαλύτερο μέρος του περασμένου έτους. Η Ινδία είναι πιθανώς η μόνη άλλη χώρα με την ικανότητα και τον χώρο να επεξεργαστεί περισσότερο βαρύ πετρέλαιο.
Από την άσφαλτο έως τη βενζίνη, το ντίζελ και την κηροζίνη (των οποίων η ζήτηση έχει παραμείνει στάσιμη από την εποχή του Covid), η Κίνα έχει ικανοποιήσει την όρεξή της για πετρέλαιο. Μόνο τα πετροχημικά και τα πλαστικά παρουσιάζουν αύξηση, αλλά αυτά εξαρτώνται από ελαφρούς υδρογονάνθρακες, για τους οποίους η Βενεζουέλα δεν διαθέτει τόσο πλούσιους πόρους. Η μεγαλύτερη κρατική εταιρεία διύλισης, η China Petroleum & Chemical Corp. ή Sinopec, αναμένει ότι η ζήτηση της χώρας για αργό πετρέλαιο θα κορυφωθεί πριν από το επόμενο έτος.
Είναι μια δύσκολη συγκυρία για την ανασυγκρότηση μιας πετρελαϊκής βιομηχανίας που έχει καταστραφεί από δεκαετίες διαφθοράς και σπατάλης. Η Βενεζουέλα χρειάζεται μακροπρόθεσμους αγοραστές για το σημαντικότερο εξαγωγικό της προϊόν. Με τη μείωση των παγκόσμιων επενδύσεων στην εξόρυξη πετρελαίου, δεν έχει υπάρξει χειρότερη στιγμή για την προσέλκυση νέων πελατών.