Της συντακτικής ομάδας του Bloomberg
Γίνεται όλο και πιο προφανές ότι ο Λευκός Οίκος βιάστηκε να εμπλακεί σε πόλεμο με το Ιράν χωρίς να εξετάσει πλήρως τις πιθανές συνέπειες. Αυτός είναι ένας επιπλέον λόγος για να επισπεύσουν το τέλος της σύγκρουσης.
Έπειτα από σχεδόν τρεις εβδομάδες εχθροπραξιών, οι ΗΠΑ φτάνουν στα όρια των δυνατοτήτων της αεροπορικής ισχύος. Αν και οι αμερικανικές και ισραηλινές επιθέσεις έχουν καταστρέψει χιλιάδες στρατιωτικούς στόχους και έχουν σκοτώσει δεκάδες υψηλόβαθμους αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του Ανώτατου Ηγέτη Αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, το καθεστώς παραμένει όρθιο. Οι επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον γειτονικών χωρών και εμπορικών πλοίων που προσπαθούν να περάσουν από το Στενό του Ορμούζ έχουν παραλύσει την περιοχή του Περσικού Κόλπου. Οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύονται – κλάδοι από τη γεωργία έως τους ημιαγωγούς ανησυχούν για ελλείψεις βασικών πρώτων υλών. Οι φόβοι για τον πληθωρισμό εξαπλώνονται.Play Video
Η επέκταση των αεροπορικών επιθέσεων φαίνεται πιο πιθανό να αυξήσει τις παράπλευρες απώλειες και να στρέψει τον πληθυσμό εναντίον της Δύσης παρά να ανατρέψει το καθεστώς. Η πραγματική αντικατάσταση της κυβέρνησης – της οποίας, όπως αναφέρεται, ηγείται πλέον ο εξίσου σκληροπυρηνικός γιος του Χαμενεΐ, Μοτζταμπά – θα απαιτούσε δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες χιλιάδες, Αμερικανούς στρατιώτες. Ακόμη και πιο περιορισμένες χερσαίες αποστολές, όπως η κατάσχεση των περισσότερων από 440 κιλών ουρανίου σχεδόν πολεμικής ποιότητας που πιστεύεται ότι είναι θαμμένο κάτω από ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις, η κατάληψη του κόμβου εξαγωγής πετρελαίου στο νησί Χαργκ ή εκτάσεων στις ακτογραμμές για την προστασία της ναυτιλίας, θα αύξαναν δραματικά τις πιθανότητες ενός νέου αδιεξόδου στη Μέση Ανατολή. Και είναι ανησυχητικό ότι, σύμφωνα με πληροφορίες, μια μονάδα πεζοναυτών κατευθύνεται τώρα προς την περιοχή.
Ο Λευκός Οίκος έχει μια καλύτερη επιλογή: να κηρύξει τη νίκη και να προχωρήσει σε αποκλιμάκωση. Έχει ήδη θέσει τις βάσεις για μια τέτοια στροφή. Αφού ο πρόεδρος απαίτησε “ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΗ!” και δικαίωμα βέτο επί των νέων ηγετών του Ιράν στις 6 Μαρτίου, η κυβέρνησή του έχει δώσει έμφαση κυρίως σε πιο εφικτούς στόχους: την αποδυνάμωση των αποθεμάτων βαλλιστικών πυραύλων, των εκτοξευτών και της παραγωγικής ικανότητας του Ιράν, την καταστροφή του τακτικού ναυτικού του και την παρεμπόδιση του πυρηνικού του προγράμματος. Με βάση αυτά τα κριτήρια, ο πρόεδρος δεν είναι εντελώς τρελός όταν ισχυρίζεται: “Κερδίσαμε”.
Οι επικριτές υποστηρίζουν ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αφήσουν τη δουλειά μισοτελειωμένη. Το Ιράν διατηρεί αρκετό εμπλουτισμένο ουράνιο για να κατασκευάσει τουλάχιστον 10 βόμβες, αν και η κατάσταση της υπόλοιπης πυρηνικής του υποδομής δεν είναι σαφής. Οι δυνάμεις ασφαλείας, αν και αποδυναμωμένες, παραμένουν αρκετά ισχυρές για να καταστείλουν τους διαφωνούντες. Το καθεστώς θα μπορούσε να ξαναχτίσει το οπλοστάσιό του από drones με σχετικά χαμηλό κόστος. Το πιο σημαντικό είναι ότι το Σώμα των Φρουρών της Ισλαμικής Επανάστασης πιθανότατα διατηρεί αρκετούς αντιπλοϊκούς πυραύλους, drones και νάρκες για να κλείσει το Στενό του Ορμούζ όποτε το επιλέξει, κρατώντας ουσιαστικά ομήρους τους γείτονές του στον Κόλπο αλλά και την παγκόσμια οικονομία.
Ωστόσο, αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει τώρα να σταθμιστούν έναντι των εναλλακτικών επιλογών.
Ωστόσο, αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει τώρα να σταθμιστούν σε σχέση με τις εναλλακτικές λύσεις. Είναι απίθανο οι ΗΠΑ και το Ισραήλ να εντοπίσουν και να χτυπήσουν μέχρι και τον τελευταίο εκτοξευτή πυραύλων, μηχάνημα φυγοκέντρισης ή διοικητή των Φρουρών της Επανάστασης, ακόμη και αν οι βομβαρδισμοί συνεχιστούν για αρκετές ακόμη εβδομάδες. Εν τω μεταξύ, το κόστος της συνέχισης των αεροπορικών επιθέσεων δεν είναι αμελητέο. Το Πεντάγωνο έχει ξοδέψει πάνω από 11 δισεκατομμύρια δολάρια μόνο στις πρώτες έξι ημέρες της εκστρατείας. Πλοία, αεροσκάφη, στρατεύματα και πυραυλικές συστοιχίες αεράμυνας έχουν αποσπαστεί από άλλα μέτωπα, προκαλώντας ανησυχία στους συμμάχους. Οι μάχες εξαντλούν τα αποθέματα των δυσεύρετων αναχαιτιστικών συστημάτων και πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, τα οποία είναι κρίσιμα για την αποτροπή της Κίνας.
Επί της ουσίας, η απειλή έχει αναμφισβήτητα περιοριστεί. Αν και οι ηγέτες του Ιράν θα κηρύξουν αναμφίβολα νίκη όταν οι ΗΠΑ σταματήσουν τις εχθροπραξίες, το καθεστώς έχει τραυματιστεί σοβαρά. Θα χρειαστεί χρόνο και χρήμα για να ανοικοδομήσει τις στρατιωτικές του ικανότητες, πόσω μάλλον το κατεστραμμένο δίκτυο των πληρεξουσίων του. Παράλληλα, θα αντιμετωπίσει τη διαρκή εχθρότητα των γειτόνων του αλλά και των ίδιων των πολιτών του. Οι κυρώσεις θα συνεχίσουν να στραγγαλίζουν την ιρανική οικονομία, ενώ ο εναέριος χώρος του θα παραμείνει εκτεθειμένος σε αμερικανικά ή ισραηλινά πλήγματα.
Εάν οι ΗΠΑ δεν έχουν περισσότερους στόχους υψηλής αξίας να πλήξουν, οι οποίοι θα υποβάθμιζαν περαιτέρω το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να ολοκληρώσει αυτή την εκστρατεία. Θα πρέπει, ωστόσο, να διασφαλίσει ότι το καθεστώς γνωρίζει πως η σύγκρουση θα επαναληφθεί εάν το Ιράν διαταράξει τη ναυτιλία ή ξεκινήσει νέες επιθέσεις, και ότι οποιαδήποτε ελάφρυνση των κυρώσεων θα πρέπει να περιμένει μια αξιόπιστη πυρηνική συμφωνία. Εκτός αν οι ΗΠΑ έχουν να χτυπήσουν κι άλλους στόχους υψηλής αξίας που θα υποβαθμίσουν περαιτέρω το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ο Λευκός Οίκος θα πρέπει να θέσει τέλος σε αυτή την εκστρατεία, διασφαλίζοντας ότι το καθεστώς γνωρίζει ότι η σύγκρουση θα ξαναρχίσει αν το Ιράν παρεμποδίσει τη ναυτιλία ή ξεκινήσει οποιεσδήποτε επιθέσεις, και ότι οποιαδήποτε χαλάρωση των κυρώσεων θα πρέπει να περιμένει μια αξιόπιστη πυρηνική συμφωνία. Στη δική της περιπέτεια στη Μέση Ανατολή, μια προηγούμενη αμερικανική κυβέρνηση κήρυξε “αποστολή εξετελέσθη” πολύ γρήγορα. Η τωρινή κυβέρνηση θα ήταν σοφό να το μην καθυστερήσει πολύ ακόμη.
US Says It's Winning the War With Iran – It's Time to Act Like It
It is becoming increasingly clear that the White House rushed into war with Iran without fully considering the potential consequences. This is another reason to expedite the end of the conflict. After nearly three weeks of hostilities, the US is reaching the limits of its air power. While US and Israeli strikes have destroyed thousands of military targets and killed dozens of high-ranking officials, including Supreme Leader Ayatollah Ali Khamenei, the regime remains standing. Drone and missile attacks against neighboring countries and commercial ships attempting to pass through the Strait of Hormuz have paralyzed the Persian Gulf region. Oil prices are soaring – industries from agriculture to semiconductors are worried about shortages of essential raw materials. Fears of inflation are spreading. Expanding air strikes is more likely to increase collateral damage and turn the population against the West than to overthrow the regime. A real replacement of the government – now reportedly led by Khamenei’s equally hardline son, Mojtaba – would require tens, if not hundreds of thousands, of American soldiers. Even more limited ground missions, such as seizing the more than 440 kilograms of near-weapons-grade uranium believed to be buried under Iranian nuclear facilities, taking the oil export hub on Kharg Island, or stretches of coastline to protect shipping, would dramatically increase the chances of a new stalemate in the Middle East. And it is concerning that a Marine unit is reportedly now heading to the region. The White House has a better option: declare victory and move to de-escalation.
