Πώς είναι δυνατό, ένας άνθρωπος με τόσες εξουσίες στα χέρια του, με τη μεγαλύτερη ναυτική και αεροπορική δύναμη του κόσμου, υποστηριζόμενος από την ισχυρότερη οικονομία, να αγνοεί βασικές αρχές του πολέμου, που ίσχυαν από την εποχή του Λίθου. Δεν ξεκινάς κανέναν πόλεμο, χωρίς να γνωρίζεις πώς να τον τελειώσεις.
Ποιος ήταν ο αντικειμενικός σκοπός των ΗΠΑ σε αυτή τη διαμάχη; Η ανατροπή του καθεστώτος; Η κατάκτηση εδάφους; Η καταστροφή του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος; Με βάση τις δηλώσεις του παράφρονα πλανητάρχη, ούτε ο ίδιος γνωρίζει πλέον.
Ανακοίνωσε 6 – 7 φορές ότι έχει νικήσει το Ιράν, στη συνέχεια είπε ότι χρειάζεται λίγο ακόμα και προχθές ζητούσε πλοία από το ΝΑΤΟ για εκστρατεία στα στενά του Ορμούζ. Ζητούσε βοήθεια στα μέσα Μαρτίου, από τις χώρες που προσέβαλε τον Φεβρουάριο λέγοντας ότι η συνδρομή τους στον πόλεμο του Ιράκ ήταν μηδαμινή. Πλέον, ξεκάθαρα αυτός ο πόλεμος και οι συνέπειές του που βασανίζουν τις ζωές όλων μας, βρίσκεται σε εξέλιξη για το «εγώ» ενός 79χρονου.
Αν.Π.
Για το «εγώ» ενός 79χρονου
Στο άρθρο, ο αρθρογράφος εκφράζει έντονη κριτική προς την πολιτική των ΗΠΑ και την συμπεριφορά του πρώην προέδρου Τραμπ, σχετικά με την διαχείριση των διεθνών κρίσεων και ειδικότερα την κατάσταση στο Ιράν. Επισημαίνει την έλλειψη σαφούς στρατηγικής και στόχων, καθώς και την ασυνέπεια στις δηλώσεις και τις ενέργειες της αμερικανικής κυβέρνησης. Ο αρθρογράφος υπογραμμίζει ότι ο πόλεμος και οι συνέπειές του φαίνεται να εξυπηρετούν το «εγώ» ενός 79χρονου, αναφερόμενος στον Τραμπ, και όχι κάποιο συγκεκριμένο γεωπολιτικό συμφέρον. Κριτικάρει την αρχική αλαζονεία και την μεταγενέστερη ανάγκη για βοήθεια από χώρες που είχαν προσβληθεί, καθώς και την έλλειψη σαφούς απάντησης στο ερώτημα ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός της αμερικανικής εμπλοκής. Επιπλέον, ο αρθρογράφος τονίζει την απουσία μιας λογικής εξέλιξης στον πόλεμο και την έλλειψη σχεδίου για την επίτευξη ενός συγκεκριμένου αποτελέσματος. Η κριτική επικεντρώνεται στην προσωπική ατζέντα του Τραμπ και στην υποτίμηση των συνεπειών των αποφάσεών του για την παγκόσμια σταθερότητα. Συνολικά, το άρθρο αποτελεί μια έντονη καταδίκη της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής υπό την προεδρία Τραμπ, χαρακτηρίζοντάς την ως άσκοπη, επικίνδυνη και βασισμένη στην προσωπική ματαιοδοξία.
