Θρίλερ με την εξαφάνιση του «ρεμπέτη της Αριστοτέλους» στην Θεσσαλονίκη

Η απόφαση της εισαγγελέως να τεθεί η υπόθεση στο αρχείο αφήνει την οικογένεια του Περικλή Τσιάπανου χωρίς απαντήσεις και με ανοιχτές πληγές που δεν κλείνουν.
Δυόμισι χρόνια μετά τη μυστηριώδη εξαφάνιση του «ρεμπέτη της Αριστοτέλους» Περικλή Τσιάπανου στην θεσσαλονίκη, η οικογένειά του παραμένει διαλυμένη από την αγωνία και τον πόνο.
Η απόφαση της εισαγγελέως να τεθεί η υπόθεση στο αρχείο αφήνει την οικογένεια του Περικλή Τσιάπανου χωρίς απαντήσεις και με ανοιχτές πληγές που δεν κλείνουν. Η αδελφή του περιγράφει με συγκλονιστικό τρόπο την ψυχική κατάσταση της μητέρας τους, η οποία έχει βυθιστεί σε κατάθλιψη και έχει χάσει το χαμόγελό της. Η αδελφή, με δάκρυα στα μάτια, εκφράζει τις τύψεις και την ενοχή που νιώθει επειδή δεν μπορεί να βρει τον αδελφό της, νιώθοντας ότι η αποτυχία αυτή βαραίνει την οικογένεια σε καθημερινή βάση.
Όπως λέει μιλώντας στο Φως στο Τούνελ, κάθε της κίνηση είναι αφιερωμένη στη μητέρα της: «Ό,τι κάνω, είναι πρώτα για εκείνη. Τη βλέπω να πονά, να κλείνεται στον εαυτό της και νιώθω ότι πρέπει να συνεχίσω για να κρατήσω ζωντανή την ελπίδα». Η αγωνία της οικογένειας παραμένει καθημερινή, και κάθε νέα πληροφορία ή φήμη για τον Περικλή ξυπνά αναμνήσεις και συναισθήματα που δεν έχουν ακόμη επουλωθεί.
Παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε, η αδελφή του Περικλή αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να έφυγε οικειοθελώς. Η απουσία οποιασδήποτε κίνησης στον τραπεζικό του λογαριασμό από τον Σεπτέμβριο του 2023, όταν εξαφανίστηκε, ενισχύει την αγωνία για το τι πραγματικά συνέβη. «Πώς θα μπορούσε να ζει; Δεν είχε πόρους. Αυτό που συμβαίνει μας γεμίζει αβεβαιότητα και φόβο», αναφέρει.
Η οικογένεια και οι φίλοι του έχουν ψάξει σε κάθε πιθανό μέρος όπου θα μπορούσε να βρίσκεται ο Περικλής. Από τις μονές στο Άγιον Όρος μέχρι εγκαταλελειμμένα κτίρια και κτίρια υπό κατάληψη στη Θεσσαλονίκη, δεν υπήρξε κανένα ίχνος του. Η αβεβαιότητα για την τύχη του αφήνει ένα τεράστιο κενό και εντείνει την αγωνία των οικείων του.
Η έρευνα που δεν κατέληξε πουθενά
Οι προσπάθειες φίλων και συγγενών να βρουν στοιχεία έχουν αποβεί άκαρπες. Έχουν επισκεφθεί κάθε πιθανό μέρος, ελέγξει πληροφορίες και μαρτυρίες, αλλά δεν βρέθηκε κανένα στοιχείο που να οδηγήσει στην αλήθεια. Η έλλειψη σαφών απαντήσεων από την Αστυνομία προκαλεί οργή και απογοήτευση.
Η αδελφή του Περικλή περιγράφει την επικοινωνία της με τις αρχές: «Μου έδωσαν μόνο ένα φύλλο χαρτί με δύο-τρία στοιχεία και με ρώτησαν γιατί το θέλω. Εγώ θέλω απαντήσεις, να μπορέσω να δώσω στοιχεία σε δικηγόρο ή στην εκπομπή. Αν κάτι βρεθεί, θα μπορούσε να ξανανοίξει η υπόθεση». Η αίσθηση της αδικίας είναι έντονη, καθώς αποκλείεται το ενδεχόμενο εγκληματικής ενέργειας, ενώ η θεωρία της οικειοθελούς φυγής δεν πείθει κανέναν από τους οικείους του.
«Καιρός να μιλήσουν όσοι ξέρουν»
Φίλοι και συνεργάτες του Περικλή Τσιάπανου τονίζουν ότι υπάρχουν άνθρωποι που ίσως γνωρίζουν κάτι αλλά δεν έχουν μιλήσει. Η ελπίδα τους είναι να υπάρξει κάποιος που θα δώσει πληροφορίες, ώστε να βρεθεί έστω και το σώμα του, για να μπορέσει η οικογένεια να κλείσει έναν κύκλο πόνου και αγωνίας.
Όπως λέει φίλος του, «Η υπόθεση του φίλου μας μπήκε στο αρχείο χωρίς να βρεθεί κανένα στοιχείο. Προσπαθήσαμε όσο μπορούσαμε να ανακαλύψουμε κάτι, ψάχνοντας περιοχές στη Χαριλάου, στην Τούμπα και αλλού, αλλά χωρίς αποτέλεσμα». Η αγωνία παραμένει καθημερινή, καθώς ο χρόνος περνά χωρίς να εμφανίζεται κάποιο νέο στοιχείο που θα ρίξει φως στην εξαφάνιση.
Ο Περικλής Τσιάπανος ζούσε μια απλή ζωή, αφιερωμένος στη μουσική του και στον αγαπημένο του σκύλο. Η εξαφάνισή του αφήνει αναπάντητα «γιατί» που καίνε τόσο την οικογένεια όσο και τους φίλους του. Ο Περικλής ήταν γνωστός για τη γενναιοδωρία και την καλοσύνη του, ενώ όλοι όσοι τον γνώριζαν αναγνωρίζουν την αγάπη του για το μπουζούκι και το μοναδικό τρόπο ζωής του.
Η αβεβαιότητα για την τύχη του, η έλλειψη απαντήσεων από τις αρχές και η αρχειοθέτηση της υπόθεσης δημιουργούν ένα βαθύ τραύμα. Η οικογένεια και οι φίλοι του ελπίζουν ότι κάποια στιγμή θα υπάρξει αποκάλυψη στοιχείων που θα φέρει κάποια ανακούφιση και θα επιτρέψει να κλείσει αυτός ο πόνος. «Ό,τι θέλουμε είναι τουλάχιστον να βρούμε το σώμα του, για να δώσουμε στη μητέρα του την ηρεμία που της αξίζει», καταλήγει η αδελφή του.
Πηγή: Πρώτο Θέμα