Υπόθεση σφετερισμού / Αναβολή στο αίτημα αποφυλάκισης της Γερμανίδας κτηματομεσίτριας

Νέα αναβολή δόθηκε τη Δευτέρα στην εξέταση του αιτήματος αποφυλάκισης υπό όρους της Γερμανίδας κτηματομεσίτριας Εύας Ιζαμπέλα Κιουνζέλ, η οποία κατηγορείται σχετικά με υπόθεση σφετερισμού ελληνοκυπριακών περιουσιών στα κατεχόμενα. Η υπόθεση εκδικάζεται ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας.
Το αίτημα της υπεράσπισης για αποφυλάκιση της κατηγορούμενης, επί του οποίου έχει ήδη καταχωρηθεί ένσταση από την κατηγορούσα Αρχή, ορίστηκε να εξεταστεί στις 18 Μαρτίου του 2026 στις 09:00, ενώ μέχρι τότε η κατηγορούμενη θα παραμείνει υπό κράτηση.
Το ζήτημα της αποφυλάκισης εκκρεμεί από τον περασμένο Ιανουάριο, με την υπεράσπιση να υποστηρίζει ότι τίθεται πλέον σε νέα βάση, λόγω πρόσθετων δεδομένων που έχουν προκύψει.
Η αναβολή αποφασίστηκε, όταν η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής, Άννα Ματθαίου, δήλωσε ότι δεν είναι έτοιμη να αγορεύσει επί του αιτήματος στη σημερινή διαδικασία. Το Δικαστήριο εισηγήθηκε όπως το θέμα εξεταστεί στην επόμενη δικάσιμο, με στόχο την εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου.
Ωστόσο, ο συνήγορος υπεράσπισης της κατηγορούμενης, Σωτήρης Αργυρού, εξέφρασε έντονη δυσαρέσκεια, κάνοντας λόγο για σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει κατά τις συναντήσεις του με την πελάτισσά του στις Κεντρικές Φυλακές.
Όπως ανέφερε ενώπιον του Δικαστηρίου, «υπάρχει σοβαρό πρόβλημα στις φυλακές με την πελάτισσά μου. Κάθε φορά που προσπαθώ να έχω συνάντηση με την κατηγορούμενη αντιμετωπίζω δυσκολίες. Κλείνω ραντεβού, πηγαίνω από νωρίς και δεν υπάρχει χώρος για να τη δω, με αποτέλεσμα να καθόμαστε δίπλα από δεσμοφύλακες. Έχω ραντεβού με μεταφραστή στις 14:00 και μας φέρνουν την κατηγορούμενη στις 15:00. Αλληλογραφία που της παραδίδω κρατείται για έλεγχο και της δίνεται μετά από τέσσερις ημέρες. Τι πρέπει να κάνω για να μπορέσω να προετοιμαστώ σωστά απέναντι στην πελάτισσά μου και στο Δικαστήριο;», διερωτήθηκε.
Καταθέσεις μαρτύρων
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας της Δευτέρας συνεχίστηκε η εξέταση μαρτύρων της κατηγορούσας Αρχής.
Πρώτος κατέθεσε ο Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Αγίου Αμβροσίου Κερύνειας, Παντελής Ττοφή. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά από έλεγχο που πραγματοποίησε στα βιβλία ιδιοκτητών γης που τηρεί το Κοινοτικό Συμβούλιο, διαπίστωσε ότι από την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας μέχρι και την τουρκική εισβολή του 1974 όλα τα τεμάχια γης στον Άγιο Αμβρόσιο ανήκαν σε Ελληνοκύπριους.
Όπως είπε, «δεν υπήρχε ούτε ένα τεμάχιο γης που να ανήκε σε Τουρκοκύπριο».
Σε σχέση με το τεμάχιο, που αφορά τη συγκεκριμένη υπόθεση, ο μάρτυρας κατέθεσε ότι αυτό ανήκει στην Εκκλησία και ουδέποτε πωλήθηκε, ούτε δόθηκε συγκατάθεση για ανέγερση οικοδομών.
Κατά την εξέταση του μάρτυρα προέκυψε ένσταση από την υπεράσπιση, όταν η Κατηγορούσα Αρχή επιχείρησε να θέσει ερώτηση σχετικά με το ποιοι κατοίκησαν το χωριό μετά την αποχώρηση των Ελληνοκυπρίων κατοίκων. Ο κ. Αργυρού υποστήριξε ότι η κατηγορούμενη αντιμετωπίζει κατηγορίες για συγκεκριμένο τεμάχιο και ότι η ερώτηση αποσκοπεί στη δημιουργία προκατάληψης.
Η εκπρόσωπος της κατηγορούσας Αρχής απάντησε ότι η ερώτηση είναι σχετική και ότι ο σκοπός της θα διαφανεί στη συνέχεια της διαδικασίας.
Ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, Νικόλας Γεωργιάδης, απέρριψε τον ισχυρισμό περί προκατάληψης, σημειώνοντας ότι το Δικαστήριο εξετάζει την υπόθεση με βάση το ισχύον νομικό πλαίσιο.
Ο μάρτυρας ανέφερε ακόμη ότι μετά την αποχώρηση των 155 εγκλωβισμένων κατοίκων στις 15 Σεπτεμβρίου του 1974, στον Άγιο Αμβρόσιο εγκαταστάθηκαν Τουρκοκύπριοι από τον Άγιο Νικόλαο Πάφου και άλλοι από το χωριό Κιδάσι της Κοιλάδας Διαρίζου.
Πρόσθεσε ότι από το άνοιγμα των οδοφραγμάτων έχει επισκεφθεί δεκάδες φορές το χωριό, κάνοντας λόγο για «έκδηλη ανάπτυξη» στα κατεχόμενα, ενώ ειδικά στην περιοχή Αγίου Σίντη στον Άγιο Αμβρόσιο σημείωσε ότι έχουν ανεγερθεί «χιλιάδες τουριστικές μονάδες», κάνοντας λόγο για «οργασμό ανάπτυξης».
Κατά την αντεξέταση, ο συνήγορος υπεράσπισης υπέβαλε στον μάρτυρα ότι το ακίνητο που εμφανίζεται να ανήκει στην Εκκλησία Αγίου Αμβροσίου «ήταν αδήλωτο» κατά τον χρόνο που απαγγέλθηκαν κατηγορίες στην πελάτισσά του και ότι μεταγενέστερα, μετά τον Ιούλιο του 2024, περιήλθε στην Εκκλησία.
Ο μάρτυρας απέρριψε τον ισχυρισμό, δηλώνοντας ότι το τεμάχιο ανήκε στην Εκκλησία πριν το 1974 και εξακολουθεί να της ανήκει μέχρι σήμερα.
Ψηφιακά τεκμήρια και ένσταση για το Instagram
Δεύτερος μάρτυρας κατέθεσε αστυφύλακας, ο οποίος υπηρετεί στον Κλάδο Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος του Αρχηγείου Αστυνομίας.
Η κατηγορούσα Αρχή επικεντρώθηκε σε ψηφιακό δίσκο, που περιλαμβάνει ηλεκτρονικούς φακέλους με υλικό από την ιστοσελίδα της εταιρείας ανάπτυξης γης Kayim Group, φωτογραφίες από έργα ανάπτυξης, κατόψεις, τρισδιάστατες απεικονίσεις και βίντεο από το εσωτερικό και εξωτερικό κατοικιών.
Σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στο Δικαστήριο, στον δίσκο περιλαμβάνονται πέντε φάκελοι με πληροφορίες για διάφορα έργα της εταιρείας, μεταξύ των οποίων και το project που φέρεται να διαφήμιζε η κατηγορούμενη.
Η υπεράσπιση υπέβαλε ένσταση, όταν ο μάρτυρας αναφέρθηκε σε ενέργειες εντοπισμού και αποθήκευσης περιεχομένου από συνδέσμους, που σχετίζονται με λογαριασμό της κατηγορούμενης στο Instagram.
Ο κ. Αργυρού υποστήριξε ότι οι ενέργειες αυτές έγιναν μετά την καταχώριση της υπόθεσης και κατόπιν καθοδήγησης της κατηγορούσας Αρχής, με στόχο –όπως είπε– «να καλυφθούν κενά που προέκυψαν από την κατάθεση άλλου μάρτυρα».
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι ενέργειες αυτές παραβιάζουν διατάξεις του Συντάγματος, που αφορούν τον διαχωρισμό των εξουσιών.
Απαντώντας, η κ. Ματθαίου υποστήριξε ότι «δεν πρόκειται για συμπλήρωση κενών, αλλά για προσπάθεια απόδειξης ζητημάτων που αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση προηγούμενου μάρτυρα, ιδιαίτερα σε σχέση με την αυτόματη μετάφραση αναρτήσεων από το Instagram στην αγγλική γλώσσα».
Όπως ανέφερε, η κατάθεση του πρωτότυπου κειμένου στη γερμανική γλώσσα είναι αναγκαία, ώστε να μπορεί η κατηγορούσα Αρχή να αποδείξει την ορθότητα της μετάφρασης, επισημαίνοντας ότι δεν υπάρχει συνταγματική ή άλλη πρόνοια που να απαγορεύει την παρουσίαση τέτοιας μαρτυρίας κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.
Η δίκη θα συνεχιστεί με την εξέταση του αιτήματος αποφυλάκισης στις 18 Μαρτίου.